9 Απρ 2014

Τελευταίο γράμμα

Αγαπητή Μαρία γεια σου
Σου γράφω για μια ακόμα φορά και μάλλον αυτό θα είναι το τελευταίο ας το πούμε γράμμα μου. Δεν ξέρω αν θα σου λείψουν τα μικρά αυτά ποιηματάκια μου τα οποία έβγαζα με την ψυχή μου. Αν έχεις την απορία γιατί σου τα στέλνω δεν θα μπορώ να σου απαντήσω με σιγουριά.
Ίσως με τράβηξε η ζεστασιά της φωνής σου και στο μυαλό μου να σχημάτισα μια εικόνα για εσένα ίσως η ανάγκη να βρω κάτι ικανό να μου γεμίσει κάτι τη χλυαρή ζωή μου. Με σιγουριά δεν ξέρω όμως.
Δεν θα σε κουράσω άλλο όμως και πριν σου πω ευχαριστώ που με ανέκτικες θα κλείσω με ένα ποιηματάκι.

Καθόταν εκεί σιωπηλός με το βλέμμα του καρφωμένο
Στον ουρανό σα να περίμενε κάτι.
Τίποτα δεν έδειχνε να μπορεί να του αποσπάσει την προσοχή του.
Οι στάλες της βροχής έπεφταν ασταμάτητα στα μάγουλά του
Και έμοιαζαν με δάκρυα.
Μακάρι να ήταν αληθινά σκέφτηκε έτσι ώστε να μπορούσαν
Να τα δουν οι περαστικοί και να του έδινα κάποια σημασία.
Το βλέμμα του εξακολουθούσε να ήταν καρφωμένο στον ουρανό
Και αυτό που έδειχνε να περιμένει δεν είχε εμφανιστεί ακόμα.
Ήταν εκεί τόσο καιρό που και αυτός δεν θυμάται.
Το πέρασμα των εποχών όμως είχε αφήσει τα σημάδια του
Όπως και κάποιοι περαστικοί.
Ήταν σημάδια βαθιά και αν δεν έτρεχε αίμα οι πληγές ήταν βαθιές.
Καθώς περίμενε θυμήθηκε μια ιστορία ενός ανθρώπου που
Δέχτηκε να βγάλει μια φωτογραφία μαζί του όμως του
Έμεινε μόνο η φωτογραφία.
Τώρα ή είχαν γίνει αληθινά δάκρυα και καθώς γινόντουσαν ένα με την βροχή κυλούσαν στα μάγουλά του και φεύγοντας από αυτά έπεφταν στα πόδια του και χανόντουσαν.
Έτσι ήθελε να χαθεί και αυτός όμως έκανε υπομονή έχοντας στραμμένο το βλέμμα του στον ουρανό περιμένοντας
Να έρθει αυτό που θα του ζεστάνει την καρδιά του
Και θα κάνει τα δάκρυα λύπης δάκρυα χαράς…

Συγνώμη που χρησιμοποίησα τον υπολογιστή.

Φιλάκια!!!
Γιάννης
================================

Να ένα γράμμα που δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες! Δεν θυμάμαι αν ο "Γιάννης" είναι ένας ακόμη φίλος από αλληλογραφία ή είναι ένας φανατικός ακροατής μου που τον έλκυε η φωνή μου και γενικά έπλαθε διάφορα με την φαντασία του.
Κατά καιρούς στην ραδιοφωνική μου πορεία, υπήρχαν άνθρωποι που μου έστελναν διάφορα προκειμένουν να δείξουν τον θαυμασμό τους: λουλούδια, δισκάκια σε βινύλιο (45άρια για την ακρίβεια), cd με τις μουσικές τους προτιμήσεις, καρτούλες, γλυκά κλπ κλπ.. Άλλοι πάλι μου εκδήλωναν την αγάπη τους με ποιηματάκια που πολλές φορές σου έδιναν να καταλάβεις πως κάπου υπήρχε μια ερωτική εξομολόγηση περιμένοντας ανταπόκριση.
Με γοήτευε που κάποιοι με ερωτεύονταν μόνο απ' την φωνή μου, όμως προσπαθούσα πάντα να τους προσγειώσω λέγοντάς τους είτε τηλεφωνικά είτε μέσω των εκπομπών μου πως "καμιά φορά αυτό που ακούνε ίσως να μην ανταποκρίνεται στην φαντασίωσή τους". Το θετικό είναι ότι η προσγείωση σε κάποιες στιγμές δημιούργησε κι όμορφες φιλίες (σχέσεις όχι), άσχετα αν δεν κράτησαν στην πορεία... λόγω διαφόρων υποχρεώσεων. 
Βλέπετε η ζωή μας τα φέρνει έτσι, που επιλέγεις να έχεις λίγους φίλους και καλούς και κυρίως που του ξέρεις χρόνια ολάκερα και που μπορούν να ανεχτούν τις επαγγελματικές σου τρικλοποδιές-αλλαγές-διαφοροποιήσεις-ωράρια κλπ κλπ κλπ κάτι που οι νέοι φίλοι δεν μπορούσαν να δεχθούν γιατί θεωρούσαν πως όταν κάνεις μια 2ωρη εκπομπή στο ραδιόφωνο είναι και 2 οι ώρες απασχόλησης σου σε αυτό. Όμως δεν είναι έτσι, γιατί πέρα απ' το 2ωρο υπάρχει και ο χρόνος προετοιμασίας για την επόμενη εκπομπή οποιοδήποτε κι αν είναι το αντικείμενό της!

8 Απρ 2014

I Wiil Always Love You - Whitney Houston


If I should stay
I would only be in your way
So I'll go, but I know
I'll think of you every step of the way

And I will always love you
I will always love you
You, my darling you. Mmm

Bittersweet memories
that is all I'm taking with me
So, goodbye, Please, don't cry
We both know I'm not what you need

And I will always love you
I will always love you

I hope life treats you kind
And I hope you'll have all you've dreamed of
And I wish to you, joy and happiness
But above all this, I wish you love
And I will always love you

I will always love you
I will always love you
I will always love you
I will always love you
 I, I will always love you
 You, darling, I love you

Ooh, I'll always, I'll always love you

18 Μαρ 2014

Are You Gonna Go My Way - Lenny Kravitz


I was born long ago 
I am the chosen I'm the one 
I have come to save the day 
And I won't leave until I'm done 
So that's why you've got to try 
You got to breath and have some fun 
Though I'm not paid I play this game 
And I won't stop until I'm done 

But what I really want to know is 
Are you gonna go my way ? 
And I got to got to know 

I don't know why we always cry 
This we must leave and get undone 
We must engage and rearrange 
And turn this planet back to one 
So tell me why we got to die 
And kill each other one by one 
We've got to love and rub-a-dub 
We've got to dance and be in love 

But what I really want to know is 
Are you gonna go my way ? 
And I got to got to know 

Are you gonna go my way ? 
'Cause baby I got to know, yeah

Anybody Seen My Baby - Rolling Stones



She confessed her love to me
Then she vanished
On the breeze
Trying to hold on to that
Was just impossible

She was more than beautiful
Closer to ethereal
With a kind of
Down to earth flavor

Close my eyes
It's three in the afternoon
Then I realize
That she's really
Gone for good

Anybody seen my baby
Anybody seen her around
Love has gone
And made me blind
I've looked but I just can't find
She has gotten lost
In the crowd

I was flippin' magazines
In that place on Mercer Street
When I thought I spotted her

Getting on a motor bike
Looking rather lady like
Didn't she just give me a wave?

Salty tears
It's three in the afternoon
Has she disappeared
Is she really gone for good

Anybody seen my baby
Anybody seen her around
If I just close my eyes
I reach out
And touch the prize
Anybody seen her around

(Rap)

Anybody seen my baby
Anybody seen her around
If I just close my eyes
I reach out
And touch the prize
Anybody seen her around

Lost, lost and never found
I must have called her
A thousand times
Sometimes I think
She's just in my imagination

Lost in the crowd

16 Μαρ 2014

All That She Wants - Ace Of Base


She leads a lonely life
She leads a lonely life

When she woke up late in the morning light
And the day had just begun
She opened up her eyes and thought
Oh what a morning
It's not a day for work
It's a day for catching tan
Just lying on the beach and having fun
She's going to get you

All that she wants is another baby
She's gone tomorrow boy
All that she wants is another baby
All that she wants is another baby
She's gone tomorrow boy
All that she wants is another baby 
All that she wants - all that she wants

So if you are in sight and the day is right
She's the hunter you're the fox
The gentle voice that talks to you won't talk forever
It is a night for passion
But the morning means goodbye
Beware of what is flashing in her eyes
She's going to get you

All that she wants is another baby
She's gone tomorrow boy
All that she wants is another baby
All that she wants is another baby
She's gone tomorrow boy
All that she wants is another baby 

All that she wants is another baby
She's gone tomorrow boy
All that she wants is another baby
All that she wants is another baby
She's gone tomorrow boy
All that she wants is another baby 
All that she wants - all that she wants

All for love - Bryan Adams


                                                     (with Rod Stewart, Sting)

When it's love you give
I'll be a man of good faith.
then in love you live.
I'll make a stand. I won't break.
I'll be the rock you can build on,
be there when you're old,
to have and to hold.
When there's love inside
I swear I'll always be strong.
then there's a reason why.
I'll prove to you we belong.
I'll be the wal that protects you
from the wind and the rain,
from the hurt and pain.

Let's make it all for one and all for love.
Let the one you hold be the one you want,
the one you need,
'cause when it's all for onee it's one for all.
When there's someone that should know
then just let your feelings show
and make it all for one and all for love.

When it's love you make
I'll be the fire in your night.
then it's love you take.
I will defend, I will fight.
I'll be there when you need me.
When honor's at stake,
this vow I will make:

that it's all for one and all for love.
Let the one be the one you want,
the one you need,
'cause when it's all for one it's one for all.
When there's someone that should know
then just let your feelings show
and make it all for one and all for love.

Don't lay our love to rest
'cause we could stand up to you test.
We got everything and more than we had planned,
more than the rivers that run the land.
We've got it all in our hands.

Now it's all for one and all for love.
It's all for love.
Let the one you hold be the one you want,
the one you need,
'cause when it's all for one it's one for all.
It's one for all.
When there's someone that should know
then just let your feelings show.
When there's someone that you want,
when there's someone that you need
let's make it all, all for one and all for love.

15 Μαρ 2014

Super Hits Super Stars

Πρόσθεσα νέο θέμα: Super Hits Super Stars. Όπως ακριβώς βάφτιζαν κάποτε τις διάφορες μουσικές συλλογές με τα πιο αγαπημένα τραγούδια που ακούγαμε στο ραδιόφωνο και χορεύαμε στις ντίσκο ή στα clubs (η μετέπειτα ονομασία των "ορθάδικων").
Κι η επιλογή του θέματος έγινε αφού στα περισσότερα γράμματα υπάρχει και λόγος για τις μουσικές μας προτιμήσεις αλλά και αφιερώσεις. Σχεδόν πάντα κλείναμε ένα γράμμα με μια αφιέρωση ενός τραγουδιού. Έτσι λοιπόν στην κατηγορία Super Hits Super Stars θα ανεβάζω τα μουσικά βίντεο (σε όσα τραγούδια υπάρχουν βεβαίως) με συνοδεία τους στίχους για να κάνουμε και τις "μουσικές βουτιές" στα παλιά. Στα χρόνια εκείνα που κάθε τραγούδι στην ζωή μας έδινε μια ιδιαίτερη νοστιμιά! Βλέπετε ο "πόνος" ή η "χαρά" ενός τραγουδιού συνήθως εξέφραζε τον δικό μας συναισθηματικό κόσμο, την ίδια μας την ζωή, την ίδια μας την καθημερινότητα... Την εποχή που οι υποχρεώσεις ήταν μακριά από εμάς και που αν είχαμε ένα άγχος (πέρα από εργασία ή σχολείο) αυτό ήταν το συναισθηματικό. Ναι... έρωτας ήταν η αιτία, όπως λέει και το τραγουδάκι. 

Άστην Να Λέει - Πυξ Λαξ & Βασίλης Καρράς


Σου είπε έτσι πρέπει, γεια χαρά
Εσύ δακρύζεις
Σου είπε πως επέρασε πολλά
Θέλει να φύγει
Δεν έμαθε ποτέ της ν’ αγαπά
και είναι μόνη
Δεν έμαθε ποτέ της να πονά
και σε πληγώνει
Άσ’ την να λέει, άσ’ την να λέει
εκείνη μόνο ξέρει, και μέσα της θα κλαίει
Άσ’ την να λέει
Άσ’ την να λέει
Άσ’ την να λέει
Κι αν έφυγε και πήγε μακριά
Αυτή θα χάσει
Σου ράγισε για λίγο την καρδιά
Θα σου περάσει
Δεν έμαθε ποτέ της...

Απορώ Αν Αισθάνεσαι Τύψεις - Βασίλης Καρράς



Μη κρύβεσαι άλλο και μη προσποιείσαι, 
τα έμαθα όλα τι κάνεις ποια είσαι, 
μου είπαν για σένα πολλές ιστορίες, 
πως είναι η ζωή σου γεμάτη αμαρτίες

Κι απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις
κι απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις, 
όταν πας ξένα χέρια ν’ αγγίξεις, 
όταν πας ξένα χέρια ν’ αγγίξεις
κι αν τα βράδια ο ύπνος σε πιάνει, 
μ’ όλα αυτά που σε μένα έχεις κάνει, 
απορώ, 
απορώ

Μου είπαν για σένα πως κρύβεις κινδύνους, 
μα εγώ δεν τρομάζω δεν είμαι από `κείνους, 
εγώ σ’ αγαπάω και δε σε αφήνω, 
απλά σε κοιτάω απλά σε κοιτάω

Κι απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις
κι απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις
όταν πας ξένα χέρια ν’ αγγίξεις
όταν πας ξένα χέρια ν’ αγγίξεις
κι αν τα βράδια ο ύπνος σε πιάνει
μ’ όλα αυτά που σε μένα έχεις κάνει
απορώ
απορώ

14 Μαρ 2014

Alison - Jordy


Ti ti ti ti amo, ti ti ti ti amo 
I I I I love you, I I I I love you 
Alison, c'est ma copine à moi 
Alison elle est câline et plus coquine 

J'ai le coeur qui sonne Alison 
Et je l'aime, et je l'aime 
Elle est câline comme Marilyne 
Et plus coquine que Caroline 
Plus rigolote que Charlotte, oh la la 
Alison, c'est ma copine à moi 
Alison elle est câline et plus coquine 
Elle est blonde à croquer 
Elle est belle et bronzée 
Je la prends par la main 
Quand elle a du chagrin 
Alison, Alison 
Elle est câline comme Marilyne 
Et plus coquine que Caroline 
Plus rigolote que Charlotte, oh la la 
Alison, c'est ma copine à moi 
Alison elle est câline et plus coquine 

Je lui dis en anglais 
I love you 
En italien: ti amo 
En allemand: Ich liebe dich 
Ti ti ti ti amo 
Ti ti ti ti amo 
Alison ti ti ti ti amo 
Alison ti ti ti ti amo

I Wanna Dance With Somebody - Whitney Houston




Clock strikes upon the hour
And the sun begins to fade
Still enough time to figure out
How to chase my blues away
I've done alright up to now
It's the light of day that shows me how
And when the night falls, loneliness calls

Oh, I wanna dance with somebody
I wanna feel the heat with somebody
Yeah, I wanna dance with somebody
With somebody who loves me
Oh, I wanna dance with somebody
I wanna feel the heat with somebody
Yeah, I wanna dance with somebody
With somebody who loves me

I've been in love and lost my senses
Spinning through the town
Sooner or later, the fever ends
And I wind up feeling down
I need a man who'll take a chance
On a love that burns hot enough to last
So when the night falls
My lonely heart calls

Oh, I wanna dance with somebody
I wanna feel the heat with somebody
Yeah, I wanna dance with somebody
With somebody who loves me
Oh, I wanna dance with somebody
I wanna feel the heat with somebody
Yeah, I wanna dance with somebody
With somebody who loves me

Somebody oo Somebody oo
Somebody who loves me yeah
Somebody oo Somebody oo
To hold me in his arms oh
I need a man who'll take a chance
On a love that burns hot enough to last
So when the night falls
My lonely heart calls

Oh, I wanna dance with somebody
I wanna feel the heat with somebody
Yeah, I wanna dance with somebody
With somebody who loves me
Oh, I wanna dance with somebody
I wanna feel the heat with somebody
Yeah, I wanna dance with somebody
With somebody who loves me

Don'tcha wanna dance with me baby
Dontcha wanna dance with me boy
Hey Don'tcha wanna dance with me baby
With somebody who loves me

Don'tcha wanna dance, say you wanna dance, don'tcha wanna dance
Don'tcha wanna dance, say you wanna dance, don'tcha wanna dance
Don'tcha wanna dance, say you wanna dance
With somebody who loves me
Dance

copyright: PhoneLyrics.com

13 Μαρ 2014

Επιστροφή στο παρελθόν

Στο σπίτι μου επικρατεί και πάλι ένα χάος. Κάποιες οικοδομικές εκκρεμότητες δρομολογήθηκαν απ'το καλοκαίρι που πέρασε κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ...μετακομίσουν κάποια πράγματα. Μια σιδερένια ντουλάπα χρειάστηκε να την μεταφέρουμε στο πλατύσκαλο που οδηγεί στην ταράτσα. Σε αυτή την ντουλάπα είναι κλειδωμένες οι αναμνήσεις μου! Σκόρπιες όμως! Και μετά από τόσα χρόνια αποφάσισα να τις οργανώσω και να τις τακτοποιήσω γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος και φθείρει οτιδήποτε δεν του δίνεις την πρέπουσα φροντίδα!
Συνδετικός κρίκος στις αναμνήσεις μου είναι η αλληλογραφία μου. Η αλληλογραφία που είχα μικρή με συνομήλικα αγόρια και κορίτσια, που ανταλλάξαμε τα μυστικά μας, την καθημερινότητά μας. Την εποχή που οι υπολογιστές ήταν όνειρο πολύ μακρινό και η λέξη "διαδίκτυο" ήταν άγνωστη.

Έχω τώρα δύο μέρες που ανοίγω φακέλους στον υπολογιστή ανά χρονιά και περνάω πληκτρολογώντας τα γράμματα αυτά που ήταν η παρέα μου τις στιγμές που ένιωθα μόνη μου. Θα τα αναρτήσω όλα εδώ κάποια στιγμή και ίσως να πάρει καιρό. Για την ώρα θα σταθώ σε ένα μόνο γράμμα.
Ήταν η εποχή που ο αδερφός μου έφυγε στην Ρόδο για σπουδές στο παιδαγωγικό τμήμα του πανεπιστημίου. Ήταν η εποχή που ο αδερφός μου άρχιζε να προσαρμόζετε, να κάνει νέους φίλους, να κάνει έναν νέο τρόπο ζωής μακριά απ' το σπίτι μας και τους γονείς μας. Ήταν η εποχή που δοκιμαζόταν ο ίδιος. Παρόλα αυτά είχε πρόγραμμα και έτσι όταν η εποχή για κραιπάλες και διασκεδάσεις, το 'ριχνε στην κραιπάλη και στην διασκέδαση κι όταν ήταν εποχή για διάβασμα και εξεταστική, έβαζε το κεφάλι κάτω και το σήκωνε μόνο όταν ερχόταν Κυριακή για να μας κάνει το καθιερωμένο τηλεφώνημα να μας πει εν συντομία τα νέα του. Ναι! Δεν ήταν ακόμη η εποχή του κινητού. Τα μόνα "κινητά" τηλέφωνα που γνωρίζαμε, ήταν τα... ασύρματα!
Προσπαθούσα που και που να του στέλνω κάνα γράμμα. Για να πω την αλήθεια μου ήταν η αφορμή για να μαθαίνω νέα για τον μεγάλο μου έρωτα, τον Στράτο που ήταν φαντάρος στην Ρόδο την ίδια εποχή που ο αδερφός μου ήταν φοιτητής.
19 Μαίου 1993. Ήταν η ημερομηνία της απάντησης του αδερφού μου. Και το γράμμα του ήταν αυτό:
Dear sister-ούλα (για σπάσιμο, άκου  brotherούλη!) hello (άκου hullo!!).
Όχι η mammy δεν μου είπε για το … γυαλί (E... TV). Κονγκρατσουλατσιόνες!
Λοιπόν, τα νέα από Τσαμπικία μεριά: Είμαστε παρέα 10 ατόμων (κρίμα, για 11άδα) (3 αγόρια – 7 κορίτσια) + έχουμε αρκετά καλό χαβαλέ. Α! Ο γκόμενος της μιας κοπέλας (μόλις τώρα τελείωσε από φαντάρος, εδώ, στη Ρόδο) είναι απ’ το Β... + ήταν κολλητός με το Γιάννη μας της Κούλας.
Από κέφια ξεκίνησα πάααααααρα πολύ ωραία (Μπονάτσος) μετά το Πάσχα, αλλά αυτόν τον καιρό έχουν αρχίσει τα σκαμπανεβάσματα. Είμαι πότε του ύψους, πότε του βάθους.
(Α! να χαιρόμαστε την Κίτσα μας για τη γιορτή της – και τον βλάκα σου από Αθήνα, μουάχαχαχα- και το Τζηκόφσκι με την αδερφή του – και τον uncle Κώστα – τον Μακρή κτλ. γιατί θέλω ολόκληρο κατάλογο).
Από σχολή: έχουν πέσει τώρα όλες οι εργασίες (μάλιστα πήγα 2 φορές σε Δημοτικό για κάτι «συνεντεύξεις» από 3 πιτσιρίκια. Καλή φάση). Μόλις έρθει + ο Ζάχος, ξεκινάει το reading.
Εντελώς πληροφοριακά…:
ΑΟΧ – Διαγόρας Ρόδου 3-0 (στην Ε...)
ΑΕΚ 1η 2 αγώνες πριν το τέλος, αλλά με παλούκι πρόγραμμα σε σχέση με τους βάζελους που… νιώθουμε την ανάσα τους (1 βαθμό πίσω) και περίμεναν στραβοπάτημά μας. Δεν επιτρέπεται ΟΥΤΕ ισοπαλία, μόνο 2 νίκες. Αν γίνουν αυτές … «we are the champion» - Queen
Θα είναι η ΑΕΚ και champion και queen.
Για τον… Παναυπλιακό – που μ’ έπριξες. Γουί τοκντ one τάιμ (αγγλικά σε … ελληνικά). Εντάξει, ησύχασες; Και ήταν και τη μέρα που ‘ρθε το γράμμα σου.
Ο ευρωγκόμενος: έπρεπε να τον δω 2 Σαββατοκύριακα + δεν ήρθε. Το 1ο μάλλον επειδή είχε άδεια (από πριν για Χ... ) δεν βγήκε. Το 2ο, γιατί, δεν ξέρω.
Δεν χρειάζεται να στείλεις γράμμα, γιατί θ’ αρχίσει διάβασμα. Thanks γι’ αυτό που ‘στειλες.
Πάντως σε τετ – α – τετ (πρετ – α – πορτέ, καμιά σχέση) φάση, θα ρίξει το γέλιο ή το κλάμα.
1.       Μόνο ένα θα πω: Beverly Hills (και σκατότερα) 90102 (δεν θυμάμαι ακριβώς τον αριθμό).
2.      Και κάτι ακόμα: Scorpion
Μην ψάχνεις. Δεν θα βρεις τίποτα. Ίσως κάτι να «πιάσεις» στο 2ο. ΘΑ ΚΟΥΦΑΘΕΙΣ.
Αυτάαα…  Hide the letter from Zaheus.

Φιλάκια στα ροδαλά τα μαγουλάκια
Τζόνυ

SCORPION θα καταφέρουμε στο τέλος… Λέκτερ!!!


Υ.Γ: Ξέχασα να γράψω για τραγούδια:
Αυτό του Αλκαίου που σου’ λεγα ότι μου άρεσε και δεν το θυμόμουνα είναι το «Φόβος και τρόμος».

Σε περίπτωση που δεν έχεις πάρει χαμπάρι: Η νέα επιτυχία των 2 Unlimited: «Tribal dance» (φυλετικός χορός).
Άλλα τραγούδια που μ’ αρέσουν very much:

«Sweet Harmony» των Be Loved (που λέει στο ρεφραίν «Let’s get together») και το «Informer» (δεν θυμάμαι ποιος Ζάhos το λέει). Να το θυμάσαι. Θα σε πω στο Ch... city.

Τη ροκιά του Lennh Kravitz: «Are you gonna go my way?» (νομίζω έτσι είναι ο τίτλος) την έχεις ακούσει;
Βασίλης Καρράς (μόνο ο Καρράς τραγουδάει) – Πυξ Λαξ: «Άστην να λέει» (χωρίς μπουζούκι). Ωραίο. Πρώτο.

Αυτά. Ματς μουτς.

Και πάμε στις εξηγήσεις για να βάλω και μια τάξη.

*  Όπου τελίτσες είναι περιοχές (χωριό ή πόλη) και δεν τις αναφέρω για ευνόητους λόγους.
*  "Κίτσα" εννοεί την μαμά μας.
*  "Ζάχους" εννοεί τους γονείς μας.
*  Εκτός από έναν ονόματι Ζάχο συμφοιτητή του, όλοι οι υπόλοιποι "Ζάχοι" είναι οι κοινοί no-name που δεν γνωρίζουμε ή δεν θυμόμαστε ονόματα. Είναι ένα παρατσούκλι που χρησιμοποιούσαμε για όσους δεν ξέραμε!
*  Το ενδιαφέρον μου για τον παναυπλιακό, δεν θυμάμαι γιατί το είχα δείξει!
*  Τρελός ΑΕΚτζής με όρια βεβαίως βεβαίως. Αλλά θα μπορούσε να είναι ένας νέος "Σωτηρακόπουλος" που κάποτε του είχε γίνει πρόταση να ακολουθήσει αθλητική δημοσιογραφία, προτίμησε όμως την σιγουριά ενός επαγγέλματος που θα του δίνει τα προς το ζην.
*  Κι όταν θυμάται την τηλεοπτική σειρά "Beverly Hills 90210" θέλει να πει ότι αυτός και η παρέα του ζουν παρόμοιες καταστάσεις με τους ήρωες της σειράς!
*  Για το "Informer" που ο Ζάχος που το ερμηνεύει λέγεται Snow, δεν θυμάμαι για ποιό λόγο τελικά μου ζήτησε να το θυμάμαι.
Του το αφιερώνω και τον ευχαριστώ που είναι πάντα δίπλα μου και με βοηθάει στα εύκολα και στα δυσάρεστα. Του το αφιερώνω μόνο και μόνο επειδή σαν ήχος έχει να μας φέρνει αναμνήσεις απ' τα νιάτα μας κι όχι για τους στίχους που δεν έχουν σχέση με μας, βεβαίως βεβαίως!




6 Ιαν 2013

Εβδομάδα από 13-10 μέχρι 19-10


Σχολικά
Την Τρίτη είχαμε μαθητικές εκλογές, ήμουν στην εφορευτική επιτροπή. Την Τετάρτη η Καρ.. μας έβαλε διαγώνισμα Ιστορία. Κανένα παιδί δεν έγραψε καλά. Την Πέμπτη γράψαμε διαγώνισμα Πολιτικές Επιστήμες. Τελικά σ’αυτό το διαγώνισμα πήρα 9. Βέβαια! Μα ποια είμαι επιτέλους; Και βέβαια αυτός ο βαθμός για μένα είναι ικανοποιητικός γιατί για να λέω και την αλήθεια δεν είχα ανοίξει βιβλίο, ότι ήξερα απ’ τα προηγούμενα. Τις ερωτήσεις τις πήρα σαν κρίσεως κι απάντησα όπως ήθελα. Έτσι είναι! Δεν ξέρεις μια ερώτηση, πάρτην σαν κρίσεως και θα πάρεις έστω και μια μονάδα. Απ’ το τίποτα κάτι είναι κι αυτό!!!

Οικογενειακά
Πήρε τηλέφωνο την Τρίτη η θεία μου η Αθανασία απ’ τ.. (όνομα του χωριού), για να φέρει τον παππού μου, στο νοσοκομείο. Την ίδια μέρα κατά τις 6 το απόγευμα πήρε τηλέφωνο ο πατέρας μου λέγοντας πως θά’ ρθει την επόμενη μέρα. Κι αυτό έγινε, ήρθε την Τετάρτη. Την Πέμπτη το πρωί έφυγε ο πατέρας μου. Έρχεται-φεύγει, αφήνει μερικά λεφτά, χωρίς να υπολογίζει αν μας φτάνουν και Άγιος ο Θεός. Γυρίστρας ο daddy τελικά!

Προσωπικά
Ο Σπύρος θέλει να με γνωρίσει. Την Δευτέρα πήρα τηλέφωνο τον Κώστα, για κουβέντα, όμως είχε δουλειά. Συγχρόνως τηλεφώνησα στον Πάρη, που έκανε πρόγραμμα σε συνεργασία με τον 22.19. Την Παρασκευή πήρα τηλέφωνο τον Σπύρο του ζήτησα συγγνώμη για το ότι του παράστησα την Γιώτα απ’ το τηλέφωνο, την δέχτηκε. Την ίδια μέρα πήρα τηλέφωνο τον Κώστα ζητώντας τον σωστό τίτλο ενός τραγουδιού (DRESS YOU UP – Madonna) και του ζήτησα να γράψει στο λεύκωμα Νο 2 δεν δέχθηκε «για πολλούς και διάφορους λόγους» όπως είπε. Τρομάρα να σου’ρθει!!! Αφού βρε άνθρωπε στο λέω να γράψεις τελευταίος. Όχι! Όχι! Το όχι το αθάνατο που είπες το ’40!!! Άμα πια…!

Διάφορα
Η Γιώτα μου είπε την Δευτέρα πως έγινε «μαλλιά-κουβάρια» με τον Σπύρο. Η Γιώτα μου είπε πως η γειτόνισσά της η Σοφία, έδωσε λόγο μ’ έναν νεαρό που της αρέσει ονόματι Κώστας. Το Σάββατο ήρθε η Μαρία πέρα, το πρωί για να μου προτείνει να βγούμε μια βόλτα στα BOWLING. Δεν δέχθηκα. Φυσικά περίμενα να με πάρει τηλέφωνο το απόγευμα. Ήμουν αποφασισμένη να πάω. Αλλά δυστυχώς το UFO η Μαρία δεν με πήρε, γιατί φαίνεται πως θα της έτρωγα την παρέα. Δεν ήμαστε καλά μου φαίνεται!


Σχολικά
Για μία και μοναδική φορά στην εφηβική ζωή μου βρέθηκα μέλος εφορευτικής επιτροπής κι ας ήταν σε σχολικές εκλογές. Μερικά χρόνια αργότερα στην ενήλικη ζωή μου, σε εθνικές εκλογές υπήρξα κομματική εκπρόσωπος σε εκλογικό τμήμα! Το θυμάμαι και γελάω, γιατί είχα φάει όλη μου την μέρα για το τίποτε! Τέλος πάντων, επιστρέφω στα χρόνια της εφηβίας μου... Σαν μαθήτρια δεν υπήρξα καλή. Κάτω του μετρίου. Τόσο που το 9 σαν βαθμολογία (όταν το άριστα είναι το 20) με ικανοποιούσε! Βιβλίο μπορεί να άνοιγα, ίσως και να αποστήθιζα τα μαθήματα, τελικά ποτέ μα ποτέ δεν έγραφα καλά, γιατί ξεχνούσα ότι είχα αποστηθίσει!

Οικογενειακά
Χμ... Το δύσκολο του θέματος. Έφερνε η θεία μου τον πατέρα της (και παππού μου)στο νοσοκομείο και έφευγε για το χωριό την ίδια μέρα. Ούτε να μείνει σπίτι μας να την φιλοξενήσουμε 1-2 μέρες ήθελε. Επί της ουσίας, ήταν σαν να ξεφορτωνόταν κανά βαρύ σακί σε μας και η υποχρέωσή της τελείωνε εκεί! Η μάνα μου φορτωνόταν όλο το τρέξιμο όποτε αρρώσταινε ο παππούς. 
Ο πατέρας μου όποτε ερχόταν απ'την Άμφισσα, σπίτι μας, μας έφερνε και χρήματα όταν πληρωνόταν. Εκείνη την εποχή οι ταχυδρομικές επιταγές ή τα τραπεζικά εμβάσματα είχαν μια χρονοβόρα διαδικασία. Δεν υπήρχαν και τα ΑΤΜ όπως υπάρχουν σήμερα και διευκολύνουν καταστάσεις και καταστάσεις. Οπότε ο πατέρας μου αναγκαζόταν να κάνει πολύωρο ταξίδι μιας μέρας μόνο και μόνο για να έχουμε χρήματα στο σπίτι, όσα κι αν ήταν αυτά. Τόσα ήξερα κι εγώ τόσα έπιανε το εφηβικό μυαλό μου, για να κρίνω!

Προσωπικά
Ο Σπύρος! Συνεχίζαμε να τον ταλαιπωρούμε τον άνθρωπο, εγώ κι η Γιώτα. Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε πως ήταν σπουδαστής κι έπρεπε να διαβάσει ή εργαζόταν για να βγάλει τα προς το ζειν κι εμείς τον παιδεύαμε. Βέβαια το σήκωνε ο οργανισμός του το παίδεμα, όσο δεν μας έκανε παρατήρηση, μόνο και μόνο γιατί είχε στο "μάτι" την Γιώτα!
Εγώ δε, δεν ξεχνούσα έστω μια μέρα τον Κώστα. Πάντα θα έβρισκα έναν λόγο να του τηλεφωνήσω ακόμη κι αν ήταν κι ο τίτλος από ένα τραγούδι! Κι η εμμονή μου αυτή να γράψει ντε και καλά στο δεύτερο συμπληρωματικό λεύκωμα που είχα φτιάξει, καταντούσε ενοχλητική. Και με ενόχλησε απίστευτα ότι κι εκείνος αρνιόταν να συμμετάσχει στην ...παιδική χαρά μου!

Διάφορα
Σπύρος από δω, Σπύρος από κει... Πότε έσταζε μέλι το στόμα της φίλης μου για τον Σπύρο και πότε κακία, όταν εκείνος είχε τις δικές του σκοτούρες να σκέφτεται λόγω της σχολής του, που η Γιώτα δεν μπορούσε να καταλάβει!
Η δε ξαδέρφη μου.. κι εκείνη τον χαβά της. Όταν ήθελε να πάει να συναντήσει κανά νέο φλερτ της με θυμόταν. Ήμουν το κατάλληλο προπέτασμα για να μην καταλάβει τίποτε ο θείος μου για τις ...τσαχπινοκωλιές της κόρης του! Βέβαια αν και το γνώριζα τι ήμουν για την ξαδέρφη μου, ήταν όμως και για μένα μια ευκαιρία να βγαίνω λίγο απ'το σπίτι, χωρίς να κοιτάζω συνεχώς πίσω μου αν τυχόν κάποιος με παρακολουθεί. Κι αυτό γιατί καμιά φορά είχα την εντύπωση πως ο πατέρας μου είχε βάλει γνωστό του να με παρακολουθεί, μη τυχόν και κάνα καμιά στραβή. Ειδικά τ'απογεύματα που έφευγα απ'το σπίτι για το φροντιστήριο. Για τις κοπάνες απ'το σχολείο ούτε που με ένοιαζε!





5 Ιαν 2013

12-7-1987

ALLO Μαίρη μου, τι χαμπάρια (άδεια τα αμπάρια!)
Δεν απογοητεύομαι τόσο για το ζωδιό μου όσο σου δίνω την εντύποση άλλα σίγουρα θα προτημούσα να είχα άλλο οροσκόπο. Όχι πάλι καρκίνο!
Όσο για μπάνιο... δεν έχω κάνει κανένα κι ούτε πρόκητε να κάνω. Το γιατί μη με ρωτάς.
Πάντος η μπανιέρα, έχει αγανακτήσει με την περιπτωσή μου! Όλο μέσα βρίσκομαι. Εκτός την μπανιέρα έχουν αγανακτήσει και οι φίλοι μου και οι γονείς μου με την αδελφή μου. Κάθε φορά που έρχονται να με πάρουν για βόλτα (οι φίλοι μου), εγώ βρίσκομαι μέσα στο μπάνιο και κάνω ντουζ.
Αφού το έχουν μάθει πια και με πέρνουν τηλέφωνο πριν έρθουν (σχεδόν μισή ώρα πριν) για να μπω στο μπάνιο και να είμαι έτημη όταν έρθουν να με πάρουν.
Κι αυτή την στιγμή που σου γράφω πίνω χυμό που έφτιαξα στο μπλέντερ με τα φρουτάκια που αγόρασε η μάμη μου, στον οποίο έχω βάλει... κάτσε να τα μετρήσω.... 16 παγάκια!
Τι έγινε έπεσες;
Έτσι είμαι εγώ! Πολύ παγάκι βρε παιδί μου θα μου πεις. Τι να γίνει κόλησα από το νονό μου!
Περιτό να σου πω οτι τρελένομαι για τους χυμούς και τα παγάκια. Το κατάλαβες!
Εκτός απο τους χυμούς και τα παγάκια όμως τρελένομαι να ακούω και ερασητεχνηκούς σταθούς. Εγώ κοπελα μου κημάμε και ξυπνάω με μουσική. Είναι κι αυτή μία από τις ζούρλες μου!
Οι σταθμοί που ακούω είναι 800 και 802 (είναι δύο παιδιά) Α-65, 5000, Α-24, σκέτο 24, τις νυχτερινές εκπομπές από τους κρατηκούς, όταν είναι της προκοπής.
Οσο για τα τραγούδια που μου συνιστάς να ακούσω, τα έχω φάει στη μάπα που λένε. Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι της Whitney Houston (I want dance with somebody). Καλό τραγουδάκι, ωραίο, αλλά... όχι για Νο 1 βρε παιδί μου.

Αλήθεια ποιος είναι ο νονός σου! Που ξέρεις μπορεί να τυχαίνει να τον γνωρίζω. Ξέρω άτομα που μένουν εκεί κοντά στις φυλακές. Δεν είναι και πολύ μακριά από την περιοχή μου.
Για την γνώμη σου σχετικά με την περιοχή μας, τι να σου πω Είναι όπου συνιθήσει ο καθένας.
Τώρα για το λεύκωμα που ζητάς, είχα κάνει παλιά ένα αλλά δεν ξέρω που το έχω τώρα.
Κάπου μέσα στη βιβλιοθήκη μου σίγουρα αλλά θα είναι παλιό. Δεν ξέρω αλλά μάλλον θα δοκιμάσω να κάνω κανένα καινούριο.
Υπάρχει μεγάλη περίπτωση.
Πάντος θα περιμένω το δικό σου. Πάντος μην διανοηθείς να το στήλεις στο ταχυδρομίο και να τρέχω να το παίρνω γιατί είναι πολύ σπαστικό. Βάλε όσα γραμματοσημα και να χρειάζονται και στήλτο μου. Όπως το ίδιο θα κάνω κι εγώ όταν στο επιστρέψω!
Λοιπόν! Τι άλλο!... α! ναι για την φωτογραφία. Θα σου στήλω μία στο επόμενο γράμμα μου. Κράτησέ τη άμα θέλεις. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αν κάποια φορά με ξεχάσεις λίγο να κοιτάζεις τη φωτογραφία και να με θυμηθείς.
Στείλε μου κι εσύ καμία αν θέλεις.

Αυτά
Πολλά φιλιά

Τέρρυ


Υ.Γ. Sorry για τις καλικατζούρες μου αλλά δεν καθόμουνα και τόσο ευνοικό μέρος για να κάνω καλήτερα γράμματα!


Το γράμμα πρέπει να γράφτηκε το καλοκαίρι του 1986 ή 1987 και μέσα περιείχε και αφίσσες από την Κατερίνα: Modern Talking & Πέγκυ Σταθακοπούλου - Σούπερ Κατερίνα: Grace Jones, Perfect (John Travolta & Jamie Lee Curtis).




Η αλληλογραφία μου

Ένα μοναδικό και ξεχωριστό κομμάτι της ανέμελης ζωής μου ήταν η αλληλογραφία. Δεν θυμάμαι πότε άρχισα αυτό το νέο "χόμπι" να κάνω νέες φίλες ή φίλους μέσω της αλληλογραφίας κι ούτε που θυμάμαι ποιό ήταν το πρώτο κορίτσι με το οποίο άρχισα να "μιλάω" μαζί του. 
Εκείνα τα χρόνια η αρχή γινόταν με κορίτσι συνομίληκο που να έχουμε τις ίδιες προτιμήσεις σε μουσική, σε ηθοποιούς και περιοδικά. Αγγελίες αλληλογραφίας υπήρχαν στα πολύ γνωστά κοριτσίστικα περιοδικά "Μανίνα", "Κατερίνα", "Σούπερ Κατερίνα". Έτσι λοιπόν κάπως έτσι άρχισα. Έβλεπα τις αγγελίες αλληλογραφίας κοριτσιών που είχαμε τα ίδια ενδιαφέροντα κι άρχισα  να στέλνω. Μετά έστειλα την δική μου αγγελία σε μουσικό περιοδικό κι άρχισα  να δέχομαι δεκάδες γράμματα. Ήταν ρε παιδί μου, κάτι σαν το facebook της εποχής. Έστελνες... αίτημα φιλίας κι άρχιζε η επικοινωνία η οποία μπορούσε να διακοπεί ανά πάσα όρα και στιγμή! 
Ειλικρινά η αλληλογραφία ήταν πολύ ξεχωριστό "χόμπι". Βέβαια υπήρχαν και οι εκ του πονηρού αλληλογραφόντες, αλλά και που δεν υπάρχουν θα μου πείτε;
Γνώρισα καλά κορίτσια κι αγόρια. Η αλληλογραφία ήταν μια διέξοδος όταν υπήρχε μια καθημερινότητα που ο κάθε νέος βαριόταν: σχολείο - φροντιστήριο - σπίτι - διάβασμα και πάλι απ'την αρχή με μοναδική διέξοδο καμιά βόλτα με φίλους αν κι εφόσον το επέτρεπαν οι γονείς. Έπρεπε να έχεις τελειώσει τα μαθήματά σου, να έχεις φροντίσει να διαβάσεις για την Δευτέρα κι από αυτό εξαρτιόταν αν θα πας επίσκεψη στην φίλη ή στο φίλο σου, ή θα έβγαινες μια βόλτα από αργά το μεσημέρι μέχρι το σούρουπο! Η παραπάνω ώρα, ήταν πάντα υπό διαπραγμάτευση και με όρους! Τότε δεν υπήρχαν κινητά, υπήρχαν οι όροι' που αν δεν τηρούσες σε περίμενε τρικούβερτος καβγάς μετά κυρήγματος του τύπου "τι θα πει ο κόσμος κοτζάμ κορίτσι;" ή "θες να λένε "κοίτα τον αλήτη τον γιο του τάδε";"! Μπορεί να έπεφταν και φάπες στην χειρότερη περίπτωση, αλλά η συνηθέστερη τιμωρία επειδή καθυστέρησες να επιστρέψεις στην ώρα σου, ήταν η στέρηση εξόδου για όσο χρειαζόταν.. Ε, κάπως έτσι ξεκινούσε το "χόμπι" της αλληλογραφίας, για να σπάει η μονοτονία και να έχει ένα επιπλέον ενδιαφέρον η εφηβική ζωή μας...

Εγκαινιάω λοιπόν νέα κατηγορία, που όποτε ξετρυπώνω κάποιο γράμμα απ'τα παλιά τα χρόνια της ανεμελιάς θα το "ξεσηκώνω" για να μου - μας θυμίζω, χρόνια που πέρασαν και που είναι ανεπανάληπτα.

Καλη χρονιά για το 2013.

16 Ιαν 2009

Εβδομάδα 6-10 μέχρι 12-10

Σχολικά
Την Δευτέρα πήρα 10 προσκλήσεις για να πουλήσω για το πάρτυ του Λυκείου μας που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στην Black Out. Την Τρίτη πούλησα τις 6 από τις δέκα προσκλήσεις. Την Τετάρτη την τελευταία ώρα που είχαμε ιστορία, δεν κάναμε. Την Πέμπτη η Γιώτα μου έφερε την κασσέττα μου με τον Μάικλ Νάϊτ και το Λεύκωμα Νο2 που το έδωσα αμέσως στην Μαρία την ξαδέρφη μου. Την Παρασκευή το λεύκωμα το έδωσα στην Βενέτα ενώ μου έφεραν πίσω και τις προσκλήσεις απ'το πάρτυ γιατί λένε είναι ακριβή η τιμή (400 δρχ.). Τι να κάνουμε παιδιά, μην τα θέλουμε και όλα δικά μας, πως θα πάμε κι εμείς πενταήμερη που περιμένουμε, χωρίς να μαζέψουμε λεφτά ε;


Οικογενειακά
Την Κυριακή ήρθε ο πατέρας μου από την Άμφισσα και την Δευτέρα έφυγε. Την Πέμπτη η μάνα μου βρήκε τα περιοδικά (ΠΟΠ Rock, ΠΟΠ ΚΟΡΝ, Σούπερ, Εικόνες) και τα έκρυψε λέγοντας πως θα τα δείξει στον μπαμπά. Αν και βέβαια έχει την ιδέα πως εγώ δεν θα τα βρω. Καθ'ότι εγώ πολυ ψαχουλεύτρα, τα βρήκα. Τα είχε βάλει πίσω απ'την πολυθρόνα του σαλονιού δίπλα στο σερβάν... Μα ποιά είμαι επιτέλους; Τελικά δεν τα έδειξε!


Προσωπικά
Την Τρίτη πήρα τηλέφωνο τον Γιώργο, τον Πάρη και τον Τόλη για να τους πουλήσω προσκλήσεις και οι τρεις δεν δέχτηκαν. Ο πρώτος είπε ότι θα πάει (την Παρασκευή) στην Αθήνα, ο δεύτερος είναι άρρωστος, ενώ ο τρίτος θα πάει στην Βέροια να γίνει νονός! Την Παρασκευή πήρα τηλέφωνο τον Σπύρο (περίπου γνωστό της Γιώτας) μαθαίνοντας πολλά πράγματα για τα γούστα του και επίσης τον κάλεσα στο πάρτυ μας. Του παρουσιάστηκα σαν την Γιώτα, φυσικά με τ'όνομά μου αφού αυτό είχε χρησιμοποιήσει η Γιώτα για να μην αποκαλυφθεί την πρώτη μέρα της γνωριμίας του. Την ίδια μέρα τηλεφώνησα και στην Γιώτα για να την ενημερώσω.

Διάφορα
Την Δευτέρα έδωσα στην Γιώτα την κασσέττα της Super Stars-Super Hits. Γρήγορο πιστόλι η δικιά σου! Όχι παίζουμε. Μου δίνεις κασσέττα σου; Θα την ακούσω αμέσως θα κάνω μια κρίσω στις επιλογές σου και θα την πάρεις στο τσάκα-τσάκα!!! Όχι δηλαδή σου δίνουνε κασσέττα, όπως στην Γιώτα και την φέρνεις μετά από μια εβδομάδα. Πες πως την θέλεις για ένα πάρτυ πως θες να μαγνητοφωνήσεις ένα τραγούδι, αλλά όχι να λες θα την μαγνητοφωνίσω θα στη φέρω τότε και τότε δεν έχει.







Επεξηγήσεις
*Σχολικά
Να και το πρώτο πάρτυ της σχολικής περιόδου. Ακόμη δεν πρόλαβαν οι καθηγητές μας τότε να μπουν στις αίθουσες να μας γνωρίσουν -αν ήταν νέοι- και να μας παραδώσουν τα πρώτα μαθήματα, εμείς διοργανώναμε ήδη το πρώτο πάρτυ για την πολυπόθητη πενταήμερη. Κι αμέσως ξεκινούσε μια μικρή περιοδεία για να πουλήσουμε τις προσκλήσεις. Άλλοι ήθελαν, άλλοι δεν ήθελαν. Παρασκευή κιόλας και η άλλη μέρα ήταν εργάσιμη! Εμείς αυτό δεν το καταλαβαίναμε τότε.
Το όνομα David Hasselhoff μας ήταν λίγο ακατανόητο κι έτσι μας βόλευε πολύ να αποκαλούμε τον ηθοποιό με το όνομα του ρόλου του "Michael Knight" που τότε μάλιστα ήταν η αρχή που εκτός από ηθόποιο τον μαθαίναμε κι ως τραγουδιστή! Με το "Do You Love Me" στην κασσέττα που είχα δανείσει στην Γιώτα! Λεύκωμα! Πόσες και πόσες εκείνα τα χρόνια δεν φτιάχναμε λευκώματα αναμνήσεων με ερωτήσεις κι απαντήσεις από φίλους και γνωστούς που συμμετείχαν. Το πρώτο μου λεύκωμε είχε γίνει πατσαβούρα το οποίο όταν το κοιτάζω σήμερα διαπιστώνω ότι είχα ξοδέψει αρκετό ζελοτέϊπ για να κρατάω τις σκισμένες σελίδες του στην θέση τους. Τότε μάλιστα αναγκάστηκα να δημιουργήσω το "Λεύκωμα Νο2". Κι αυτό ταξίδευε από χέρι σε χέρι και μάλιστα ήταν αρκετοί αυτοί που σημείωναν και που δεν ποτέ δεν γνώρισα!


*Οικογενειακά
Ο πατέρας μου συνέχιζε να πηγαινοέρχεται! Ερχόταν κυρίως για να προμηθευτεί φαγητά μιας και δεν ήταν φίλος της μαγειρικής. Θυμάμαι την μάνα μου μόνιμως στην κουζίνα κάθε Σαββάτο και να μαγειρεύει τα φαγητά μιας βδομάδας ολόκληρης για τον πατέρα μου.
Περιοδικά! Αγόραζα συνήθως μουσικά περιοδικά κι όσα ήταν τύπου life style τα αγόραζα κυρίως για κάποιο δώρο. Η βιβλιοθήκη μου δεν χωρούσε από αυτά. Η μάνα μου γενικώς δεν άφηνε να περάσει τίποτε απαρατήρητο. Όσο κι αν προσπαθούσα να κρύψω ότι μπορούσα, δεν υπήρχε περίπτωση να μην τα βρει. Επιπλέον είχα και τον φόβο της. Ή θα έπεφτε το ξύλο της αρκουδας για τιμωρία με απειλή να τα πει στον μπαμπά οπότε έπεφτε και το ξύλο της αγέλης από αρκούδες ή θα ξεχνούσα το χαρτζιλίκι για το σχολείο κι εγώ δεν ξέρω μέχρι πότε! Για κάνα 2μηνο συμμορφωνόμουν μέχρι να μου "γυαλίσει" το επόμενο δώρο σε περιοδικό!


*Προσωπικά
Ο Σπύρος ήταν μια γνωριμία της Γιώτας. Αφού με τον Δημοσθένη δεν βάδιζε το πράγμα όπως ήθελε εκείνη ενθουσιάστηκε με τον Σπύρο που εργαζόταν σερβιτόρος σε ένα καφέ λίγο πιο κάτω απ'το σχολείο μας και ήταν και σπουδαστής του ΤΕΙ που βρισκόταν 2 τετράγωνα παρακάτω απ'το σχολείο μας. Αν θυμάμαι καλά στο τμήμα ηλεκτρολογίας πρέπει να σπούδαζε ο Σπύρος. Από την Καρδίτσα καταγόταν. Ήταν ψηλός, ξανθός και είχε μια περίεργη ομορφιά. Δεν μπορούσες να την εντοπίσεις. Ίσως να ήταν ο τύπος του τέτοιος που εξωτερίκευε αυτό το μυστήριο του παρουσιαστικού του. Μου είχε πάρει τ'αυτιά η Γιώτα για τον Σπύρο και είπα να την βοηθήσω να μάθω γι'αυτόν κάνοντας του ένα τηλεφώνημα. Τα αποτελέσματα το οποίου τα ανακοίνωσα στην Γιώτα η οποία όλο χαρά αποφάσισε πια να τον βάλει στόχο! Τι έμαθα απ'τον Σπύρο που χαροποίησε την Γιώτα; Μεταξύ άλλων και το κυριότερο βεβαίως, ότι δεν είχε κάποια σχέση και ήταν μόνος!


*Διάφορα
Αυτό που με διέκρινε και με διακρίνει μέχρι τώρα είναι η συνέπεια. Δεν μου αρέσει να δανείζομαι πράγματα και να μην τα επιστρέφω στην ώρα τους και που στην περίπτωση καθυστέρησης οφείλω να ενημερώσω εγκαίρως ώστε κι εγώ να αισθάνομαι καλά με την συνειδησή μου αλλά και να γνωρίζει ο άλλος ότι δεν είμαι επιπόλαιη και ξεχασιάρα. Η Γιώτα ήταν ότι δεν ήμουν εγώ. Ίσως αυτή η αντίθεση μεταξύ μας να έδενε και να κολλούσαμε σαν φίλες τότε.


26 Νοε 2008

Εβδομάδα 29-9 μέχρι 5-10

Σχολικά
Αυτή την εβδομάδα μας ήρθαν καινούριοι καθηγητές με αποτέλεσμα αλλαγή ωρών των μαθημάτων και λιγόστευση τμημάτων. Την Πέμπτη πήγαμε εκδρομή (περίπατο) στο πάρκο. Την Παρασκευή μας έδωσαν νέο πρόγραμμα μαθημάτων. Καινούριους καθηγητές που πήρε το τμήμα μου ήταν στις Πολιτικές Επιστήμες, στην Ιστορία Δέσμης, στα Νέα στην Έκθεση και στα Αγγλικά. Και να πεις πως είναι καλοί, όλοι τους στουρνάρια. Τα λένε όπως θέλουνε χωρίς να καταλαβαίνουν αν ο άλλος τους καταλαβαίνει.

Οικογενειακά
Ο πατέρας μου έφυγε πάλι για την Άμφισσα την Δευτέρα. Ενώ την Τετάρτη ο θείος μου ο Μιχάλης με ειδοποίησε να πάω στο χωριό για να υπογράψω στο εκλογικό βιβλιάριο. Την ίδια μέρα πήγα στο χωριό για την υπογραφή. Την Πέμπτη κατέβηκα με την μάνα μου στην αγορά για ν'αλλάξουμε ένα νήμα για μπλούζα και μετά πήγαμε στο Παθολόγο για να δει τις πλάκες της.

Προσωπικά
Εγώ όμως δεν παύω να παίρνω τηλέφωνο στο μαγαζί του Γιώργου για να δω αν είναι εκεί. Συνεχώς βγαίνει ο πατέρας του στο τηλέφωνο. Τον ίδιο τον πέτυχα την Τετάρτη το μεσημέρι, μα το έκλεισα. Την Παρασκευή το απόγευμα πήγα στην εφημερίδα και πέρασα απ'το μαγαζί του Γιώργου όπου τον είδα με το ακουστικό του τηλεφώνου στ'αυτί. Ήταν τόσο ωραίος μ'εκείνο το καρό πράσινο πουκάμισο που φορούσε. Για να λεώ όμως και την αλήθεια, ότι και να φορέσει αυτό ο άνθρωπος είναι πολύ-πολύ γλύκας! Διαθέτει τόση γοητεία που σου είναι αδύνατο να περιγράψεις το πόσο σε προσελκύει. Το ίδιο συμβαίνει και με μένα. Περιμένω την κατάληξη.

Διάφορα
Η Γιώτα μου είπε για την συνάντησή της με τον Δημοσθένη μέσα σ'αυτή την εβδομάδα. Την Τετάρτη πήγα στο χωριό για να υπογράψω για το εκλογικό βιβλιάριο. Την Παρασκευή πήρα από την Γιώτα την κασσέττα της: Super Stars-Super Hits για να την ακούσω, δίνοντάς την μία δική μου όπου τραγουφά ο "Μάικλ Νάιτ" το "Do you love me". Να δούμε θα μου την φέρει την Δευτέρα ή καμιά Παρασκευή και την θέλω την κασσέττα!

Image Hosted by ImageShack.us

Επεξηγήσεις
*Σχολικά
Με το σχολείο δεν είχα και την καλύτερη των σχέσεων. Από αγγαρεία πήγαινα, για να κάνω το χατήρι των γονιών μου να πάρω εκείνο το ρημαδο-απολυτήριο, γιατί θα μου ανοίγονταν πιο εύκολα οι πόρτες για δουλειά όπως έλεγαν, απ'ότι αν είχα μόνο το απολυτήριο γυμνασίου (για υποχρεωτική εκπαίδευση). Όχι ότι μου έκαναν κακό με την επιμονή τους αυτή, αλλά τότε ένα κοριτσάκι στα 17 του δεν το έβλεπε έτσι! Είχα επιλέξει και Γ'Δέσμη, μόνο και μόνο για να αποφύγω τα μαθηματικά της Δ' που ήταν θεωρητικά (και κατά πως έλεγαν οι φήμες) ευκολότερη. Δυστυχώς όμως δεν συμπληρωνόταν ο αριθμός μαθητών ώστε να επιλέξουμε την Ε' Δέσμη που απλά σου έδινε την επιλογή να βγάλεις το λύκειο και μόνο, χωρίς βλέψεις για πανελλήνιες. Οι δε νέοι καθηγητές που μας είχαν έρθει τότε δεν θα έλεγα ότι αγαπούσαν την δουλειά τους μιας και φαινόταν ότι ήταν απλά για να βγάλουν τον μισθό της μέρας και χέστηκαν για το αν καταλαβαίναμε οι αδύναμοι μαθητές. Βρε τι σήκωνα χέρι για να μου το κάνουν λιανά αυτό που δεν καταλάβαινα, αυτοί το χαβά τους. Αυτό που είχαν παπαγαλίσει απ'το βιβλίο τους αυτό μου έλεγαν και ξανάλεγαν.

*Οικογενειακά
Ήταν η εποχή που είχαμε κινήσει διαδικασία για την έκδοση εκλογικού βιβλιαρίου. Σε μερικούς μήνες θα γινόμουν 18 και έτσι πια είχα κι εγώ το λεγόμενο εκλογικό δικαίωμα. Τι τρέξιμο που είχα ρίξει! Τρέχα για να βγάλεις φωτογραφία για ταυτότητα, τρέχα στην κοινότητα του χωριού για πιστοποιητικό γέννησης, τρέχα για χαρτόσημα και τέλος στην αστυνομία. Η δε εμπειρία να μου πέρνουν τα δαχτυλικά αποτυπώματα μου'χει μείνει χαραγμένη στο μυαλό. Λες και ήμουν ...εγκληματίας! Δεν ήξερα ότι ήταν απαραίτητο. Όπως αξέχαστος θα μου μείνει κι ο αστυνόμος που έφτιαξε εκείνο το πρώτο χαρτί αντί ταυτότητας (ήθελε μήνα τότε η έκδοση ταυτότητας), όλο νάζι. Φούστα-μπλούζα-ελαφριά πούδρα!!! Συγγνώμη που το λέω κι έτσι, αλλά ρε παιδί μου, μια τσαχπινιά του έβγαινε! Μετά δεν ξέρω τι τρέξιμο έριξα ακριβώς για το εκλογικό βιβλιάριο, αλλά είχε καταντήσει γελοίο το πέρα-δώθε για υπογραφή και ξαναματα-υπογραφή! Και να'χω και τα φροντιστήρια στο κεφάλι μου! Και φυσικά τον Γιώργο...

*Προσωπικά
Το τι τηλέφωνο έκανα κάθε φορά δεν λέγεται. Απ'το σπίτι το ψιλο-απέφευγα γιατί φοβόμουν μήπως ερχόταν ο λογαριασμός φουσκωμένος και θα είχαν χίλια δίκια για τα χαζο-τηλέφωνα που έκανα μόνο και μόνο για να τον ακούσω και να του το κλείσω. Έτσι η καλύτερη λύση ήταν από το περίπτερο που βρισκόταν κάτω απ'το φροντιστήριο. Ο περιπτεράς είχε βαρεθεί να με βλέπει κάθε λίγο και λιγάκι.

*Διάφορα
Η Γιώτα ήταν συμμαθήτριά μου και κάναμε πολυ παρέα. Σχεδόν κολλητές και η κάθε μία είχε να εξομολογείτε τους 'ερωτές' της. Ο Δημοσθένης ήταν επίσης συμμαθητήτης μας. Πολύ καλό παιδί, καλός μαθητής, όμορφος και πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Ήταν από εκείνα τα παιδιά που δεν έκανε διακρίσεις σε καλούς κι αδύναμους μαθητές, βλέπετε στα χρόνια μου το είχαμε κι αυτό ειδικά από μαθητές που ο μπαμπάκας τους είχε το χρήμα να ρέει... Ο Δημοσθένης ενδιαφερόταν για την Γιώτα κι από καιρό την πιλάτευε να βγουν για καφέ ή σινεμά, ώσπου τελικά το κανονίσανε... Και η Γιώτα ήταν καλό κορίτσι, καλή μαθήτρια, που λάτρευε τα μίνι και τα χρυσά κοσμήματα. Στο λαιμό της είχε να κρέμονται δύο-τρεις αλυσίδες με σταυρουδάκια κι άλλα διακοσμητικά, τα δάχτυλα των χεριών της ήταν γεμάτα δαχτυλίδια και οι καδένες στα χέρια της έκαναν θόρυβο αρκετό όποτε ήθελε να κρατήσεις σημειώσεις στο πρόχειρό της. Δεν αποχωριζόταν τα χρυσά της με τίποτε. "Θα σε κλεψουν όπως είσαι" την πειράζαμε η παρέα κι εκείνη καμάρωνε. Ήταν εποχή που τα κοσμήματα είχαν την αίγλη τους κι όχι όπως σήμερα που έτσι και δούμε τόσα πολλά σε έναν άνθρωπο τον αποκαλούμε "λατέρνα". Βλέπετε η κάθε εποχή έχει την μόδα της!



12 Νοε 2008

Εβδομάδα από 22-9 μέχρι 28-9

Σχολικά
Στις 26 του μηνός έμαθα απ'την Γιώτα (το πρωί εκείνης της ημέρας) πως πέθανε από όγκο στο κεφάλι η καθηγήτρια των Αγγλικών του Γυμνασίου και Λυκείου. Δεν το πίστεψα κι είπα πως είναι απλώς διαδόσεις. Όμως όταν κάναμε προσευχή, λίγο πριν μπούμε για μάθημα, οι καθηγητές μας το είπαν, λέγοντας πως θα στείλουν συλληπητήριο τηλεφράφημα κι ένα στεφάνι εκ μέρους των καθηγητών κι όλου του σχολείου. Την μέρα αυτή δεν έγινε μάθημε προς ένδειξη πένθους. Πραγματικά λυπήθηκα που χάθηκε αυτή η καθηγήτρια, ήταν πάρα πολύ καλή και πάνω απ'όλα καταλάβαινε τα παιδιά και τα βοηθούσε σημαντικά σε κάθε πρόβλημά τους. Κρίμα!!!

Οικογενειακά
Όλη την εβδομάδα η μάνα μου λείπει στον τρύγο. Ενώ την Παρασκευή περιμένουμε τον πατέρα μου απ'την Άμφισσα (όπου είναι με μετάθεση).
Στις 26 του μηνός πήρε τηλέφωνο η μάνα μου για να δει τι κάνουμε, να ρωτήσει αν διαβάζουμε και αν υπήρχε κανένα πρόβλημα.
Την Παρασκευή το βράδυ ήρθαν στο σπίτι η μάνα μου κι ο πατέρας μου.

Προσωπικά
Την Τετάρτη τηλεφώνησα στον Γιώργο απλώς για κουβέντα. Ο ίδιος νόμισε πως ήθελα να του πω κάτι ιδιαίτερο, επίσης πριν ακόμα κλείσουμε του είπα τις εντυπώσεις μου για το πρόγραμμα που είχε κάνει την Κυριακή, ρωτώντας τον, πως του'ρθε να βάλλει ελληνικά που δεν είναι ακουστικά, μου είπε πως έκλεισε το πρόγραμμα επειδή ο "φίλος μου" 22-19 (έτσι τον αποκάλεσε ενώ δεν τον γνωρίζω) παρέμβαλε πάνω του. Πρώτες ζήλιες ο δικός σου ε;
Την ίδια μέρα πήρα τηλέφωνο τον Πάρη (fm69). Τηλεφώνησα για να κανονίσουμε νέο ραντεβού για να γνωριστούμε από κοντά. Την Πέμπτη πήρα τον Γιώργο για να με βοηθήσει, δηλαδή να πει στην Μαίρη -αν τον έπαιρνε- πως γνωρίζει τον "Β.Μ.". Δεν βοήθησε.

Διάφορα
Την Κυριακή 22-9 πήγαμε με τον Γιάννη βόλτα. Εκείνη την ημέρα η ΟΝΝΕΔ είχε γιορτή στην πλατεία του Αγίου Νικολάου. Τέλος πήγαμε για αναψυκτικό στο ΑΡΓΩ.
Την Τρίτη πήγα για ψώνια, αγοράζοντας την νέα κασσέττα των Santana: "Beyond Appearances". Ακούγοντάς την βέβαια για πρώτη φορά δεν μου έκανε και πολύ καλή εντύπωση και έδειξα λυπημένη γι'αυτή μου την επιλογή. Όμως ξανακούγοντας την, άρχισε να μου αρέσει γιατί έχει ωραία τραγούδια.

Επεξηγήσεις
*Σχολικά
Χάρη σε αυτή την καθηγήτρια έμαθα τα πρώτα μου Αγγλικά. Στο σχολείο αυτό κατέληξα μετά από μεταγραφή. Στο γυμνάσιο έκανα γαλλικά και για να μην δηλώσω απαλλαγή και χάσω βαθμό απ'την ξένη γλώσσα είχα ζητήσει θυμάμαι απ'την καθηγήτρια να με βοηθήσει. Και το έκανε. Βέβαια μια μικρή ιδέα είχα πάρει από ένα βιβλίο "αγγλικής άνευ διδασκάλου", ενώ εκείνη με έμαθε κάποια πράγματα από γραμματική και συντακτικό. Την ευχαριστώ κι ας είναι αιωνία η μνήμη της. Πάντα σε αυτή την ζωή χάνονται άνθρωποι που προσφέρουν κι εκείνη αγαπούσε την δουλειά της και οι μαθητές της επίσης.

*Οικογενειακά
Η μάνα μου πάντα κοίταζε να βρει εποχιακές δουλειές που να βγάζει κάτι επιπλέον για τα οικονομικά του σπιτιού. Με τον πατέρα μου μακριά τα πράγματα ήταν λίγο δύσκολα. Είχαν να πληρώσουν τα φροντιστήρια μας, τους λογαριασμούς και τις δόσεις για το σπίτι που το έφτιαχναν σιγά-σιγά.

*Προσωπικά
Ήμουν η κολιτσίδα του Γιώργου. Δεν υπήρχε ημέρα που να μην του τηλεφωνήσω έστω για ένα "γεια". Ήθελα να είναι ο καλύτερός μου φίλος, μόνο που εκείνος υπήρχαν φορές που ήταν απόμακρος ή αδιάφορος ή άλλες φορές έδειχνε να νοιάζεται. Ήμουν "ερωτευμένη" με έναν ραδιοερασιτέχνη και καμάρωνα γι'αυτή μου την γνωριμία!

*Διάφορα
Δεν ήταν και η καλύτερή μου αλλά συχνά βγαίναμε με τον Γιάννη και την παρέα του για καμιά βόλτα. Όσο έλειπε η μάνα μου για δουλειά εγώ ως μεγαλύτερη αδερφή έπρεπε να προσέχω τον μικρότερο και να του κάνω τα χατήρια, διαφορετικά θα το "κάρφωνε" στην μαμά και τον μπαμπά. Όχι τίποτε άλλο, αλλά έφταιγα δεν έφταιγα, έτσι και "κάρφωνε" και κάτι που δεν ίσχυε, το ξύλο το έτρωγα!





27 Οκτ 2008

Κάτι απ'το χθες!

Η "Μανίνα" τελικά ήταν ένα αγαπημένο κοριτσίστικο περιοδικό στην εποχή του. Από αυτό λοιπόν είχα το πρώτο μου "ημερολόγιο". Το έδεσα έβαλα και διάφανη αυτοκόλητη ζελατίνα για να μην φθαρεί στον χρόνο και το περιποιήθηκα όπως μου έλεγε το κοριτσίστικο εφηβικό μυαλό μου. Στην 2η σελίδα του είχα κολλήσει την φωτογραφία του George Michael και σε μικρότερες ασπρόμαυες κιόλας είχα τις φωτογραφίες του τραγουδιστή των A-Ha, των U2 και του... 2.67. Του Μιχάλη Τσαουσόπουλου για να βάζουμε τα πράγματα στην θέση τους! Ναι, τότε ήταν απ'τους αγαπημένους μου παρουσιαστές στο ραδιόφωνο και μάλιστα τις Κυριακές στο 2ο πρόγραμμα! Και το μέσα μέρος του πίσω εξώφυλλου του ημερολογίου είχα κολλήσει φωτογραφίες του Boy George και του Simon LeBon των Duran Duran.
Ο τίτλος στην τρίτη σελίδα του ημερολογίου έγραφε: "Το μυστικό μου Ημερολόγιο ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 1985-'86.
Η Θεματολογία των πρώτων σελίδων είχε τα εξής: Προσωπικά Στοιχεία, Υπομνήσεις, Ημερολόγιο, Σχολικό Πρόγραμμα, Εξωσχολικό Πρόγραμμα, Οι δάσκαλοι μου, Τα βιβλία μου, Οι δίσκοι-οι κασέττες μου, Οι Φίλοι μου και ξεκινούσε το ημερολόγιο χωρίζοντας τις δραστηριότητες μου (τρόπος του λέγειν) χωρισμένο σε ενότητες: Σχολικά, Οικογενειακά,Προσωπικά, Διάφορα.
Όλα τα είχα συμπληρώσει, μόνο που το ημερολόγιο αυτό ποτέ δεν τελείωσε. Είχα αρχίσει απ'τον Σεπτέμβρη και έφθασα μέχρι και τον Απρίλη' μάλλον κατά τις διακοπές του Πάσχα ήταν η τελευταία καταγραφή. Τότε τα πράγματα ήταν λίγο ζόρικα και μετά τις διακοπές είχαμε την προετοιμασία για τις προαγωγικές εξετάσεις και στο καπάκι τις πανέλληνιες. Έπρεπε να συμπληρώσουμε και τα μηχανογραφικά και γενικά τα πράγματα ήταν κάπως πιεσμένα και έτσι δεν υπήρχε χρόνος για να κάτσω να συμπληρώσω όλα όσα μου συνέβαιναν. Τελείωνα το Λύκειο και ίσως να είχα σκεφθεί πως θα έπρεπε να βάλω ένα τέλος σε τέτοια παιδιάστικα πράγματα.
Μάλιστα έχω σημειώσει στην τελευταία σελίδα τα εξής:

"Ωραία ήταν τα όνειρα!!! Καιρός όμως να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα, δηλαδή εγώ!!! Καιρός τώρα για μια ΑΛΗΘΙΝΗ κατάκτηση. Σκοπός: ο ΓΙΩΡΓΟΣ! Η μονοτονία από την Γ' Λυκείου ήταν μονότονη! Σ'ευχαριστώ καλό μου ημερολόγιο, που προσφέρθηκες να σημειώσω μέσα σου, την κάθε μου σκέψη, το κάθε μου όνειρο, την κάθε μου επιθυμία. Όνειρα της Γ' Λυκείου, γεια σας για πάντα".

Ναι! Το κόλλημα παρέμενε κόλλημα... Η σοβαρότητα μιας 18χρονης δεν πήγαινε παραπέρα! 

Παρόλα αυτά θα ήθελα να ήμουν 18 και πάλι!

25 Οκτ 2008

Ανέμελα χρόνια


Βρισκόμουν στο υπόγειο κι εκεί που έψαχνα κάποια παλιά μου βιβλία έπεσε στα χέρια μου ένα μικρό ημερολόγιο. Δεν θυμάμαι πως το είχα αποκτήσει: ή ήταν ένθετο με την "Μανίνα" ή της "Super Κατερίνας". Θυμάμαι μόνο ότι κάθε φορά που κυκλοφορούσε το περιοδικό φρόντιζα να έχω τις έξτρα σελίδες.
Με κάποιο τρόπο το έδεσα, το έντυσα με διάφανη αυτοκόλητη ζελατίνα για να μην χαλάσει το εξώφυλλο του -καθ'ότι δεν ήταν όπως εκείνο το σκληρό που έχουν τα κανονικά ημερολόγια- κι άρχισα να γράφω τις πρώτες μου σκέψεις και το πως περνούσε η κάθε μέρα με την σκέψη στον πρώτο "μεγάλο" ερωτά μου...
Τις σελίδες αυτού του ημερολογίου θα φιλοξενήσω εδώ... Τα έργα και τις ημέρες μιας 17χρονης που σκιρτούσε για πρώτη φορά απ'τα βέλη του έρωτα (έτσι νόμιζε)!