Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η αλληλογραφία μου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η αλληλογραφία μου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

9 Απρ 2014

Τελευταίο γράμμα

Αγαπητή Μαρία γεια σου
Σου γράφω για μια ακόμα φορά και μάλλον αυτό θα είναι το τελευταίο ας το πούμε γράμμα μου. Δεν ξέρω αν θα σου λείψουν τα μικρά αυτά ποιηματάκια μου τα οποία έβγαζα με την ψυχή μου. Αν έχεις την απορία γιατί σου τα στέλνω δεν θα μπορώ να σου απαντήσω με σιγουριά.
Ίσως με τράβηξε η ζεστασιά της φωνής σου και στο μυαλό μου να σχημάτισα μια εικόνα για εσένα ίσως η ανάγκη να βρω κάτι ικανό να μου γεμίσει κάτι τη χλυαρή ζωή μου. Με σιγουριά δεν ξέρω όμως.
Δεν θα σε κουράσω άλλο όμως και πριν σου πω ευχαριστώ που με ανέκτικες θα κλείσω με ένα ποιηματάκι.

Καθόταν εκεί σιωπηλός με το βλέμμα του καρφωμένο
Στον ουρανό σα να περίμενε κάτι.
Τίποτα δεν έδειχνε να μπορεί να του αποσπάσει την προσοχή του.
Οι στάλες της βροχής έπεφταν ασταμάτητα στα μάγουλά του
Και έμοιαζαν με δάκρυα.
Μακάρι να ήταν αληθινά σκέφτηκε έτσι ώστε να μπορούσαν
Να τα δουν οι περαστικοί και να του έδινα κάποια σημασία.
Το βλέμμα του εξακολουθούσε να ήταν καρφωμένο στον ουρανό
Και αυτό που έδειχνε να περιμένει δεν είχε εμφανιστεί ακόμα.
Ήταν εκεί τόσο καιρό που και αυτός δεν θυμάται.
Το πέρασμα των εποχών όμως είχε αφήσει τα σημάδια του
Όπως και κάποιοι περαστικοί.
Ήταν σημάδια βαθιά και αν δεν έτρεχε αίμα οι πληγές ήταν βαθιές.
Καθώς περίμενε θυμήθηκε μια ιστορία ενός ανθρώπου που
Δέχτηκε να βγάλει μια φωτογραφία μαζί του όμως του
Έμεινε μόνο η φωτογραφία.
Τώρα ή είχαν γίνει αληθινά δάκρυα και καθώς γινόντουσαν ένα με την βροχή κυλούσαν στα μάγουλά του και φεύγοντας από αυτά έπεφταν στα πόδια του και χανόντουσαν.
Έτσι ήθελε να χαθεί και αυτός όμως έκανε υπομονή έχοντας στραμμένο το βλέμμα του στον ουρανό περιμένοντας
Να έρθει αυτό που θα του ζεστάνει την καρδιά του
Και θα κάνει τα δάκρυα λύπης δάκρυα χαράς…

Συγνώμη που χρησιμοποίησα τον υπολογιστή.

Φιλάκια!!!
Γιάννης
================================

Να ένα γράμμα που δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες! Δεν θυμάμαι αν ο "Γιάννης" είναι ένας ακόμη φίλος από αλληλογραφία ή είναι ένας φανατικός ακροατής μου που τον έλκυε η φωνή μου και γενικά έπλαθε διάφορα με την φαντασία του.
Κατά καιρούς στην ραδιοφωνική μου πορεία, υπήρχαν άνθρωποι που μου έστελναν διάφορα προκειμένουν να δείξουν τον θαυμασμό τους: λουλούδια, δισκάκια σε βινύλιο (45άρια για την ακρίβεια), cd με τις μουσικές τους προτιμήσεις, καρτούλες, γλυκά κλπ κλπ.. Άλλοι πάλι μου εκδήλωναν την αγάπη τους με ποιηματάκια που πολλές φορές σου έδιναν να καταλάβεις πως κάπου υπήρχε μια ερωτική εξομολόγηση περιμένοντας ανταπόκριση.
Με γοήτευε που κάποιοι με ερωτεύονταν μόνο απ' την φωνή μου, όμως προσπαθούσα πάντα να τους προσγειώσω λέγοντάς τους είτε τηλεφωνικά είτε μέσω των εκπομπών μου πως "καμιά φορά αυτό που ακούνε ίσως να μην ανταποκρίνεται στην φαντασίωσή τους". Το θετικό είναι ότι η προσγείωση σε κάποιες στιγμές δημιούργησε κι όμορφες φιλίες (σχέσεις όχι), άσχετα αν δεν κράτησαν στην πορεία... λόγω διαφόρων υποχρεώσεων. 
Βλέπετε η ζωή μας τα φέρνει έτσι, που επιλέγεις να έχεις λίγους φίλους και καλούς και κυρίως που του ξέρεις χρόνια ολάκερα και που μπορούν να ανεχτούν τις επαγγελματικές σου τρικλοποδιές-αλλαγές-διαφοροποιήσεις-ωράρια κλπ κλπ κλπ κάτι που οι νέοι φίλοι δεν μπορούσαν να δεχθούν γιατί θεωρούσαν πως όταν κάνεις μια 2ωρη εκπομπή στο ραδιόφωνο είναι και 2 οι ώρες απασχόλησης σου σε αυτό. Όμως δεν είναι έτσι, γιατί πέρα απ' το 2ωρο υπάρχει και ο χρόνος προετοιμασίας για την επόμενη εκπομπή οποιοδήποτε κι αν είναι το αντικείμενό της!

13 Μαρ 2014

Επιστροφή στο παρελθόν

Στο σπίτι μου επικρατεί και πάλι ένα χάος. Κάποιες οικοδομικές εκκρεμότητες δρομολογήθηκαν απ'το καλοκαίρι που πέρασε κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ...μετακομίσουν κάποια πράγματα. Μια σιδερένια ντουλάπα χρειάστηκε να την μεταφέρουμε στο πλατύσκαλο που οδηγεί στην ταράτσα. Σε αυτή την ντουλάπα είναι κλειδωμένες οι αναμνήσεις μου! Σκόρπιες όμως! Και μετά από τόσα χρόνια αποφάσισα να τις οργανώσω και να τις τακτοποιήσω γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος και φθείρει οτιδήποτε δεν του δίνεις την πρέπουσα φροντίδα!
Συνδετικός κρίκος στις αναμνήσεις μου είναι η αλληλογραφία μου. Η αλληλογραφία που είχα μικρή με συνομήλικα αγόρια και κορίτσια, που ανταλλάξαμε τα μυστικά μας, την καθημερινότητά μας. Την εποχή που οι υπολογιστές ήταν όνειρο πολύ μακρινό και η λέξη "διαδίκτυο" ήταν άγνωστη.

Έχω τώρα δύο μέρες που ανοίγω φακέλους στον υπολογιστή ανά χρονιά και περνάω πληκτρολογώντας τα γράμματα αυτά που ήταν η παρέα μου τις στιγμές που ένιωθα μόνη μου. Θα τα αναρτήσω όλα εδώ κάποια στιγμή και ίσως να πάρει καιρό. Για την ώρα θα σταθώ σε ένα μόνο γράμμα.
Ήταν η εποχή που ο αδερφός μου έφυγε στην Ρόδο για σπουδές στο παιδαγωγικό τμήμα του πανεπιστημίου. Ήταν η εποχή που ο αδερφός μου άρχιζε να προσαρμόζετε, να κάνει νέους φίλους, να κάνει έναν νέο τρόπο ζωής μακριά απ' το σπίτι μας και τους γονείς μας. Ήταν η εποχή που δοκιμαζόταν ο ίδιος. Παρόλα αυτά είχε πρόγραμμα και έτσι όταν η εποχή για κραιπάλες και διασκεδάσεις, το 'ριχνε στην κραιπάλη και στην διασκέδαση κι όταν ήταν εποχή για διάβασμα και εξεταστική, έβαζε το κεφάλι κάτω και το σήκωνε μόνο όταν ερχόταν Κυριακή για να μας κάνει το καθιερωμένο τηλεφώνημα να μας πει εν συντομία τα νέα του. Ναι! Δεν ήταν ακόμη η εποχή του κινητού. Τα μόνα "κινητά" τηλέφωνα που γνωρίζαμε, ήταν τα... ασύρματα!
Προσπαθούσα που και που να του στέλνω κάνα γράμμα. Για να πω την αλήθεια μου ήταν η αφορμή για να μαθαίνω νέα για τον μεγάλο μου έρωτα, τον Στράτο που ήταν φαντάρος στην Ρόδο την ίδια εποχή που ο αδερφός μου ήταν φοιτητής.
19 Μαίου 1993. Ήταν η ημερομηνία της απάντησης του αδερφού μου. Και το γράμμα του ήταν αυτό:
Dear sister-ούλα (για σπάσιμο, άκου  brotherούλη!) hello (άκου hullo!!).
Όχι η mammy δεν μου είπε για το … γυαλί (E... TV). Κονγκρατσουλατσιόνες!
Λοιπόν, τα νέα από Τσαμπικία μεριά: Είμαστε παρέα 10 ατόμων (κρίμα, για 11άδα) (3 αγόρια – 7 κορίτσια) + έχουμε αρκετά καλό χαβαλέ. Α! Ο γκόμενος της μιας κοπέλας (μόλις τώρα τελείωσε από φαντάρος, εδώ, στη Ρόδο) είναι απ’ το Β... + ήταν κολλητός με το Γιάννη μας της Κούλας.
Από κέφια ξεκίνησα πάααααααρα πολύ ωραία (Μπονάτσος) μετά το Πάσχα, αλλά αυτόν τον καιρό έχουν αρχίσει τα σκαμπανεβάσματα. Είμαι πότε του ύψους, πότε του βάθους.
(Α! να χαιρόμαστε την Κίτσα μας για τη γιορτή της – και τον βλάκα σου από Αθήνα, μουάχαχαχα- και το Τζηκόφσκι με την αδερφή του – και τον uncle Κώστα – τον Μακρή κτλ. γιατί θέλω ολόκληρο κατάλογο).
Από σχολή: έχουν πέσει τώρα όλες οι εργασίες (μάλιστα πήγα 2 φορές σε Δημοτικό για κάτι «συνεντεύξεις» από 3 πιτσιρίκια. Καλή φάση). Μόλις έρθει + ο Ζάχος, ξεκινάει το reading.
Εντελώς πληροφοριακά…:
ΑΟΧ – Διαγόρας Ρόδου 3-0 (στην Ε...)
ΑΕΚ 1η 2 αγώνες πριν το τέλος, αλλά με παλούκι πρόγραμμα σε σχέση με τους βάζελους που… νιώθουμε την ανάσα τους (1 βαθμό πίσω) και περίμεναν στραβοπάτημά μας. Δεν επιτρέπεται ΟΥΤΕ ισοπαλία, μόνο 2 νίκες. Αν γίνουν αυτές … «we are the champion» - Queen
Θα είναι η ΑΕΚ και champion και queen.
Για τον… Παναυπλιακό – που μ’ έπριξες. Γουί τοκντ one τάιμ (αγγλικά σε … ελληνικά). Εντάξει, ησύχασες; Και ήταν και τη μέρα που ‘ρθε το γράμμα σου.
Ο ευρωγκόμενος: έπρεπε να τον δω 2 Σαββατοκύριακα + δεν ήρθε. Το 1ο μάλλον επειδή είχε άδεια (από πριν για Χ... ) δεν βγήκε. Το 2ο, γιατί, δεν ξέρω.
Δεν χρειάζεται να στείλεις γράμμα, γιατί θ’ αρχίσει διάβασμα. Thanks γι’ αυτό που ‘στειλες.
Πάντως σε τετ – α – τετ (πρετ – α – πορτέ, καμιά σχέση) φάση, θα ρίξει το γέλιο ή το κλάμα.
1.       Μόνο ένα θα πω: Beverly Hills (και σκατότερα) 90102 (δεν θυμάμαι ακριβώς τον αριθμό).
2.      Και κάτι ακόμα: Scorpion
Μην ψάχνεις. Δεν θα βρεις τίποτα. Ίσως κάτι να «πιάσεις» στο 2ο. ΘΑ ΚΟΥΦΑΘΕΙΣ.
Αυτάαα…  Hide the letter from Zaheus.

Φιλάκια στα ροδαλά τα μαγουλάκια
Τζόνυ

SCORPION θα καταφέρουμε στο τέλος… Λέκτερ!!!


Υ.Γ: Ξέχασα να γράψω για τραγούδια:
Αυτό του Αλκαίου που σου’ λεγα ότι μου άρεσε και δεν το θυμόμουνα είναι το «Φόβος και τρόμος».

Σε περίπτωση που δεν έχεις πάρει χαμπάρι: Η νέα επιτυχία των 2 Unlimited: «Tribal dance» (φυλετικός χορός).
Άλλα τραγούδια που μ’ αρέσουν very much:

«Sweet Harmony» των Be Loved (που λέει στο ρεφραίν «Let’s get together») και το «Informer» (δεν θυμάμαι ποιος Ζάhos το λέει). Να το θυμάσαι. Θα σε πω στο Ch... city.

Τη ροκιά του Lennh Kravitz: «Are you gonna go my way?» (νομίζω έτσι είναι ο τίτλος) την έχεις ακούσει;
Βασίλης Καρράς (μόνο ο Καρράς τραγουδάει) – Πυξ Λαξ: «Άστην να λέει» (χωρίς μπουζούκι). Ωραίο. Πρώτο.

Αυτά. Ματς μουτς.

Και πάμε στις εξηγήσεις για να βάλω και μια τάξη.

*  Όπου τελίτσες είναι περιοχές (χωριό ή πόλη) και δεν τις αναφέρω για ευνόητους λόγους.
*  "Κίτσα" εννοεί την μαμά μας.
*  "Ζάχους" εννοεί τους γονείς μας.
*  Εκτός από έναν ονόματι Ζάχο συμφοιτητή του, όλοι οι υπόλοιποι "Ζάχοι" είναι οι κοινοί no-name που δεν γνωρίζουμε ή δεν θυμόμαστε ονόματα. Είναι ένα παρατσούκλι που χρησιμοποιούσαμε για όσους δεν ξέραμε!
*  Το ενδιαφέρον μου για τον παναυπλιακό, δεν θυμάμαι γιατί το είχα δείξει!
*  Τρελός ΑΕΚτζής με όρια βεβαίως βεβαίως. Αλλά θα μπορούσε να είναι ένας νέος "Σωτηρακόπουλος" που κάποτε του είχε γίνει πρόταση να ακολουθήσει αθλητική δημοσιογραφία, προτίμησε όμως την σιγουριά ενός επαγγέλματος που θα του δίνει τα προς το ζην.
*  Κι όταν θυμάται την τηλεοπτική σειρά "Beverly Hills 90210" θέλει να πει ότι αυτός και η παρέα του ζουν παρόμοιες καταστάσεις με τους ήρωες της σειράς!
*  Για το "Informer" που ο Ζάχος που το ερμηνεύει λέγεται Snow, δεν θυμάμαι για ποιό λόγο τελικά μου ζήτησε να το θυμάμαι.
Του το αφιερώνω και τον ευχαριστώ που είναι πάντα δίπλα μου και με βοηθάει στα εύκολα και στα δυσάρεστα. Του το αφιερώνω μόνο και μόνο επειδή σαν ήχος έχει να μας φέρνει αναμνήσεις απ' τα νιάτα μας κι όχι για τους στίχους που δεν έχουν σχέση με μας, βεβαίως βεβαίως!




5 Ιαν 2013

12-7-1987

ALLO Μαίρη μου, τι χαμπάρια (άδεια τα αμπάρια!)
Δεν απογοητεύομαι τόσο για το ζωδιό μου όσο σου δίνω την εντύποση άλλα σίγουρα θα προτημούσα να είχα άλλο οροσκόπο. Όχι πάλι καρκίνο!
Όσο για μπάνιο... δεν έχω κάνει κανένα κι ούτε πρόκητε να κάνω. Το γιατί μη με ρωτάς.
Πάντος η μπανιέρα, έχει αγανακτήσει με την περιπτωσή μου! Όλο μέσα βρίσκομαι. Εκτός την μπανιέρα έχουν αγανακτήσει και οι φίλοι μου και οι γονείς μου με την αδελφή μου. Κάθε φορά που έρχονται να με πάρουν για βόλτα (οι φίλοι μου), εγώ βρίσκομαι μέσα στο μπάνιο και κάνω ντουζ.
Αφού το έχουν μάθει πια και με πέρνουν τηλέφωνο πριν έρθουν (σχεδόν μισή ώρα πριν) για να μπω στο μπάνιο και να είμαι έτημη όταν έρθουν να με πάρουν.
Κι αυτή την στιγμή που σου γράφω πίνω χυμό που έφτιαξα στο μπλέντερ με τα φρουτάκια που αγόρασε η μάμη μου, στον οποίο έχω βάλει... κάτσε να τα μετρήσω.... 16 παγάκια!
Τι έγινε έπεσες;
Έτσι είμαι εγώ! Πολύ παγάκι βρε παιδί μου θα μου πεις. Τι να γίνει κόλησα από το νονό μου!
Περιτό να σου πω οτι τρελένομαι για τους χυμούς και τα παγάκια. Το κατάλαβες!
Εκτός απο τους χυμούς και τα παγάκια όμως τρελένομαι να ακούω και ερασητεχνηκούς σταθούς. Εγώ κοπελα μου κημάμε και ξυπνάω με μουσική. Είναι κι αυτή μία από τις ζούρλες μου!
Οι σταθμοί που ακούω είναι 800 και 802 (είναι δύο παιδιά) Α-65, 5000, Α-24, σκέτο 24, τις νυχτερινές εκπομπές από τους κρατηκούς, όταν είναι της προκοπής.
Οσο για τα τραγούδια που μου συνιστάς να ακούσω, τα έχω φάει στη μάπα που λένε. Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι της Whitney Houston (I want dance with somebody). Καλό τραγουδάκι, ωραίο, αλλά... όχι για Νο 1 βρε παιδί μου.

Αλήθεια ποιος είναι ο νονός σου! Που ξέρεις μπορεί να τυχαίνει να τον γνωρίζω. Ξέρω άτομα που μένουν εκεί κοντά στις φυλακές. Δεν είναι και πολύ μακριά από την περιοχή μου.
Για την γνώμη σου σχετικά με την περιοχή μας, τι να σου πω Είναι όπου συνιθήσει ο καθένας.
Τώρα για το λεύκωμα που ζητάς, είχα κάνει παλιά ένα αλλά δεν ξέρω που το έχω τώρα.
Κάπου μέσα στη βιβλιοθήκη μου σίγουρα αλλά θα είναι παλιό. Δεν ξέρω αλλά μάλλον θα δοκιμάσω να κάνω κανένα καινούριο.
Υπάρχει μεγάλη περίπτωση.
Πάντος θα περιμένω το δικό σου. Πάντος μην διανοηθείς να το στήλεις στο ταχυδρομίο και να τρέχω να το παίρνω γιατί είναι πολύ σπαστικό. Βάλε όσα γραμματοσημα και να χρειάζονται και στήλτο μου. Όπως το ίδιο θα κάνω κι εγώ όταν στο επιστρέψω!
Λοιπόν! Τι άλλο!... α! ναι για την φωτογραφία. Θα σου στήλω μία στο επόμενο γράμμα μου. Κράτησέ τη άμα θέλεις. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αν κάποια φορά με ξεχάσεις λίγο να κοιτάζεις τη φωτογραφία και να με θυμηθείς.
Στείλε μου κι εσύ καμία αν θέλεις.

Αυτά
Πολλά φιλιά

Τέρρυ


Υ.Γ. Sorry για τις καλικατζούρες μου αλλά δεν καθόμουνα και τόσο ευνοικό μέρος για να κάνω καλήτερα γράμματα!


Το γράμμα πρέπει να γράφτηκε το καλοκαίρι του 1986 ή 1987 και μέσα περιείχε και αφίσσες από την Κατερίνα: Modern Talking & Πέγκυ Σταθακοπούλου - Σούπερ Κατερίνα: Grace Jones, Perfect (John Travolta & Jamie Lee Curtis).