Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λόγια του αέρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λόγια του αέρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15 Μαρ 2014

Super Hits Super Stars

Πρόσθεσα νέο θέμα: Super Hits Super Stars. Όπως ακριβώς βάφτιζαν κάποτε τις διάφορες μουσικές συλλογές με τα πιο αγαπημένα τραγούδια που ακούγαμε στο ραδιόφωνο και χορεύαμε στις ντίσκο ή στα clubs (η μετέπειτα ονομασία των "ορθάδικων").
Κι η επιλογή του θέματος έγινε αφού στα περισσότερα γράμματα υπάρχει και λόγος για τις μουσικές μας προτιμήσεις αλλά και αφιερώσεις. Σχεδόν πάντα κλείναμε ένα γράμμα με μια αφιέρωση ενός τραγουδιού. Έτσι λοιπόν στην κατηγορία Super Hits Super Stars θα ανεβάζω τα μουσικά βίντεο (σε όσα τραγούδια υπάρχουν βεβαίως) με συνοδεία τους στίχους για να κάνουμε και τις "μουσικές βουτιές" στα παλιά. Στα χρόνια εκείνα που κάθε τραγούδι στην ζωή μας έδινε μια ιδιαίτερη νοστιμιά! Βλέπετε ο "πόνος" ή η "χαρά" ενός τραγουδιού συνήθως εξέφραζε τον δικό μας συναισθηματικό κόσμο, την ίδια μας την ζωή, την ίδια μας την καθημερινότητα... Την εποχή που οι υποχρεώσεις ήταν μακριά από εμάς και που αν είχαμε ένα άγχος (πέρα από εργασία ή σχολείο) αυτό ήταν το συναισθηματικό. Ναι... έρωτας ήταν η αιτία, όπως λέει και το τραγουδάκι. 

13 Μαρ 2014

Επιστροφή στο παρελθόν

Στο σπίτι μου επικρατεί και πάλι ένα χάος. Κάποιες οικοδομικές εκκρεμότητες δρομολογήθηκαν απ'το καλοκαίρι που πέρασε κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ...μετακομίσουν κάποια πράγματα. Μια σιδερένια ντουλάπα χρειάστηκε να την μεταφέρουμε στο πλατύσκαλο που οδηγεί στην ταράτσα. Σε αυτή την ντουλάπα είναι κλειδωμένες οι αναμνήσεις μου! Σκόρπιες όμως! Και μετά από τόσα χρόνια αποφάσισα να τις οργανώσω και να τις τακτοποιήσω γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος και φθείρει οτιδήποτε δεν του δίνεις την πρέπουσα φροντίδα!
Συνδετικός κρίκος στις αναμνήσεις μου είναι η αλληλογραφία μου. Η αλληλογραφία που είχα μικρή με συνομήλικα αγόρια και κορίτσια, που ανταλλάξαμε τα μυστικά μας, την καθημερινότητά μας. Την εποχή που οι υπολογιστές ήταν όνειρο πολύ μακρινό και η λέξη "διαδίκτυο" ήταν άγνωστη.

Έχω τώρα δύο μέρες που ανοίγω φακέλους στον υπολογιστή ανά χρονιά και περνάω πληκτρολογώντας τα γράμματα αυτά που ήταν η παρέα μου τις στιγμές που ένιωθα μόνη μου. Θα τα αναρτήσω όλα εδώ κάποια στιγμή και ίσως να πάρει καιρό. Για την ώρα θα σταθώ σε ένα μόνο γράμμα.
Ήταν η εποχή που ο αδερφός μου έφυγε στην Ρόδο για σπουδές στο παιδαγωγικό τμήμα του πανεπιστημίου. Ήταν η εποχή που ο αδερφός μου άρχιζε να προσαρμόζετε, να κάνει νέους φίλους, να κάνει έναν νέο τρόπο ζωής μακριά απ' το σπίτι μας και τους γονείς μας. Ήταν η εποχή που δοκιμαζόταν ο ίδιος. Παρόλα αυτά είχε πρόγραμμα και έτσι όταν η εποχή για κραιπάλες και διασκεδάσεις, το 'ριχνε στην κραιπάλη και στην διασκέδαση κι όταν ήταν εποχή για διάβασμα και εξεταστική, έβαζε το κεφάλι κάτω και το σήκωνε μόνο όταν ερχόταν Κυριακή για να μας κάνει το καθιερωμένο τηλεφώνημα να μας πει εν συντομία τα νέα του. Ναι! Δεν ήταν ακόμη η εποχή του κινητού. Τα μόνα "κινητά" τηλέφωνα που γνωρίζαμε, ήταν τα... ασύρματα!
Προσπαθούσα που και που να του στέλνω κάνα γράμμα. Για να πω την αλήθεια μου ήταν η αφορμή για να μαθαίνω νέα για τον μεγάλο μου έρωτα, τον Στράτο που ήταν φαντάρος στην Ρόδο την ίδια εποχή που ο αδερφός μου ήταν φοιτητής.
19 Μαίου 1993. Ήταν η ημερομηνία της απάντησης του αδερφού μου. Και το γράμμα του ήταν αυτό:
Dear sister-ούλα (για σπάσιμο, άκου  brotherούλη!) hello (άκου hullo!!).
Όχι η mammy δεν μου είπε για το … γυαλί (E... TV). Κονγκρατσουλατσιόνες!
Λοιπόν, τα νέα από Τσαμπικία μεριά: Είμαστε παρέα 10 ατόμων (κρίμα, για 11άδα) (3 αγόρια – 7 κορίτσια) + έχουμε αρκετά καλό χαβαλέ. Α! Ο γκόμενος της μιας κοπέλας (μόλις τώρα τελείωσε από φαντάρος, εδώ, στη Ρόδο) είναι απ’ το Β... + ήταν κολλητός με το Γιάννη μας της Κούλας.
Από κέφια ξεκίνησα πάααααααρα πολύ ωραία (Μπονάτσος) μετά το Πάσχα, αλλά αυτόν τον καιρό έχουν αρχίσει τα σκαμπανεβάσματα. Είμαι πότε του ύψους, πότε του βάθους.
(Α! να χαιρόμαστε την Κίτσα μας για τη γιορτή της – και τον βλάκα σου από Αθήνα, μουάχαχαχα- και το Τζηκόφσκι με την αδερφή του – και τον uncle Κώστα – τον Μακρή κτλ. γιατί θέλω ολόκληρο κατάλογο).
Από σχολή: έχουν πέσει τώρα όλες οι εργασίες (μάλιστα πήγα 2 φορές σε Δημοτικό για κάτι «συνεντεύξεις» από 3 πιτσιρίκια. Καλή φάση). Μόλις έρθει + ο Ζάχος, ξεκινάει το reading.
Εντελώς πληροφοριακά…:
ΑΟΧ – Διαγόρας Ρόδου 3-0 (στην Ε...)
ΑΕΚ 1η 2 αγώνες πριν το τέλος, αλλά με παλούκι πρόγραμμα σε σχέση με τους βάζελους που… νιώθουμε την ανάσα τους (1 βαθμό πίσω) και περίμεναν στραβοπάτημά μας. Δεν επιτρέπεται ΟΥΤΕ ισοπαλία, μόνο 2 νίκες. Αν γίνουν αυτές … «we are the champion» - Queen
Θα είναι η ΑΕΚ και champion και queen.
Για τον… Παναυπλιακό – που μ’ έπριξες. Γουί τοκντ one τάιμ (αγγλικά σε … ελληνικά). Εντάξει, ησύχασες; Και ήταν και τη μέρα που ‘ρθε το γράμμα σου.
Ο ευρωγκόμενος: έπρεπε να τον δω 2 Σαββατοκύριακα + δεν ήρθε. Το 1ο μάλλον επειδή είχε άδεια (από πριν για Χ... ) δεν βγήκε. Το 2ο, γιατί, δεν ξέρω.
Δεν χρειάζεται να στείλεις γράμμα, γιατί θ’ αρχίσει διάβασμα. Thanks γι’ αυτό που ‘στειλες.
Πάντως σε τετ – α – τετ (πρετ – α – πορτέ, καμιά σχέση) φάση, θα ρίξει το γέλιο ή το κλάμα.
1.       Μόνο ένα θα πω: Beverly Hills (και σκατότερα) 90102 (δεν θυμάμαι ακριβώς τον αριθμό).
2.      Και κάτι ακόμα: Scorpion
Μην ψάχνεις. Δεν θα βρεις τίποτα. Ίσως κάτι να «πιάσεις» στο 2ο. ΘΑ ΚΟΥΦΑΘΕΙΣ.
Αυτάαα…  Hide the letter from Zaheus.

Φιλάκια στα ροδαλά τα μαγουλάκια
Τζόνυ

SCORPION θα καταφέρουμε στο τέλος… Λέκτερ!!!


Υ.Γ: Ξέχασα να γράψω για τραγούδια:
Αυτό του Αλκαίου που σου’ λεγα ότι μου άρεσε και δεν το θυμόμουνα είναι το «Φόβος και τρόμος».

Σε περίπτωση που δεν έχεις πάρει χαμπάρι: Η νέα επιτυχία των 2 Unlimited: «Tribal dance» (φυλετικός χορός).
Άλλα τραγούδια που μ’ αρέσουν very much:

«Sweet Harmony» των Be Loved (που λέει στο ρεφραίν «Let’s get together») και το «Informer» (δεν θυμάμαι ποιος Ζάhos το λέει). Να το θυμάσαι. Θα σε πω στο Ch... city.

Τη ροκιά του Lennh Kravitz: «Are you gonna go my way?» (νομίζω έτσι είναι ο τίτλος) την έχεις ακούσει;
Βασίλης Καρράς (μόνο ο Καρράς τραγουδάει) – Πυξ Λαξ: «Άστην να λέει» (χωρίς μπουζούκι). Ωραίο. Πρώτο.

Αυτά. Ματς μουτς.

Και πάμε στις εξηγήσεις για να βάλω και μια τάξη.

*  Όπου τελίτσες είναι περιοχές (χωριό ή πόλη) και δεν τις αναφέρω για ευνόητους λόγους.
*  "Κίτσα" εννοεί την μαμά μας.
*  "Ζάχους" εννοεί τους γονείς μας.
*  Εκτός από έναν ονόματι Ζάχο συμφοιτητή του, όλοι οι υπόλοιποι "Ζάχοι" είναι οι κοινοί no-name που δεν γνωρίζουμε ή δεν θυμόμαστε ονόματα. Είναι ένα παρατσούκλι που χρησιμοποιούσαμε για όσους δεν ξέραμε!
*  Το ενδιαφέρον μου για τον παναυπλιακό, δεν θυμάμαι γιατί το είχα δείξει!
*  Τρελός ΑΕΚτζής με όρια βεβαίως βεβαίως. Αλλά θα μπορούσε να είναι ένας νέος "Σωτηρακόπουλος" που κάποτε του είχε γίνει πρόταση να ακολουθήσει αθλητική δημοσιογραφία, προτίμησε όμως την σιγουριά ενός επαγγέλματος που θα του δίνει τα προς το ζην.
*  Κι όταν θυμάται την τηλεοπτική σειρά "Beverly Hills 90210" θέλει να πει ότι αυτός και η παρέα του ζουν παρόμοιες καταστάσεις με τους ήρωες της σειράς!
*  Για το "Informer" που ο Ζάχος που το ερμηνεύει λέγεται Snow, δεν θυμάμαι για ποιό λόγο τελικά μου ζήτησε να το θυμάμαι.
Του το αφιερώνω και τον ευχαριστώ που είναι πάντα δίπλα μου και με βοηθάει στα εύκολα και στα δυσάρεστα. Του το αφιερώνω μόνο και μόνο επειδή σαν ήχος έχει να μας φέρνει αναμνήσεις απ' τα νιάτα μας κι όχι για τους στίχους που δεν έχουν σχέση με μας, βεβαίως βεβαίως!




5 Ιαν 2013

Η αλληλογραφία μου

Ένα μοναδικό και ξεχωριστό κομμάτι της ανέμελης ζωής μου ήταν η αλληλογραφία. Δεν θυμάμαι πότε άρχισα αυτό το νέο "χόμπι" να κάνω νέες φίλες ή φίλους μέσω της αλληλογραφίας κι ούτε που θυμάμαι ποιό ήταν το πρώτο κορίτσι με το οποίο άρχισα να "μιλάω" μαζί του. 
Εκείνα τα χρόνια η αρχή γινόταν με κορίτσι συνομίληκο που να έχουμε τις ίδιες προτιμήσεις σε μουσική, σε ηθοποιούς και περιοδικά. Αγγελίες αλληλογραφίας υπήρχαν στα πολύ γνωστά κοριτσίστικα περιοδικά "Μανίνα", "Κατερίνα", "Σούπερ Κατερίνα". Έτσι λοιπόν κάπως έτσι άρχισα. Έβλεπα τις αγγελίες αλληλογραφίας κοριτσιών που είχαμε τα ίδια ενδιαφέροντα κι άρχισα  να στέλνω. Μετά έστειλα την δική μου αγγελία σε μουσικό περιοδικό κι άρχισα  να δέχομαι δεκάδες γράμματα. Ήταν ρε παιδί μου, κάτι σαν το facebook της εποχής. Έστελνες... αίτημα φιλίας κι άρχιζε η επικοινωνία η οποία μπορούσε να διακοπεί ανά πάσα όρα και στιγμή! 
Ειλικρινά η αλληλογραφία ήταν πολύ ξεχωριστό "χόμπι". Βέβαια υπήρχαν και οι εκ του πονηρού αλληλογραφόντες, αλλά και που δεν υπάρχουν θα μου πείτε;
Γνώρισα καλά κορίτσια κι αγόρια. Η αλληλογραφία ήταν μια διέξοδος όταν υπήρχε μια καθημερινότητα που ο κάθε νέος βαριόταν: σχολείο - φροντιστήριο - σπίτι - διάβασμα και πάλι απ'την αρχή με μοναδική διέξοδο καμιά βόλτα με φίλους αν κι εφόσον το επέτρεπαν οι γονείς. Έπρεπε να έχεις τελειώσει τα μαθήματά σου, να έχεις φροντίσει να διαβάσεις για την Δευτέρα κι από αυτό εξαρτιόταν αν θα πας επίσκεψη στην φίλη ή στο φίλο σου, ή θα έβγαινες μια βόλτα από αργά το μεσημέρι μέχρι το σούρουπο! Η παραπάνω ώρα, ήταν πάντα υπό διαπραγμάτευση και με όρους! Τότε δεν υπήρχαν κινητά, υπήρχαν οι όροι' που αν δεν τηρούσες σε περίμενε τρικούβερτος καβγάς μετά κυρήγματος του τύπου "τι θα πει ο κόσμος κοτζάμ κορίτσι;" ή "θες να λένε "κοίτα τον αλήτη τον γιο του τάδε";"! Μπορεί να έπεφταν και φάπες στην χειρότερη περίπτωση, αλλά η συνηθέστερη τιμωρία επειδή καθυστέρησες να επιστρέψεις στην ώρα σου, ήταν η στέρηση εξόδου για όσο χρειαζόταν.. Ε, κάπως έτσι ξεκινούσε το "χόμπι" της αλληλογραφίας, για να σπάει η μονοτονία και να έχει ένα επιπλέον ενδιαφέρον η εφηβική ζωή μας...

Εγκαινιάω λοιπόν νέα κατηγορία, που όποτε ξετρυπώνω κάποιο γράμμα απ'τα παλιά τα χρόνια της ανεμελιάς θα το "ξεσηκώνω" για να μου - μας θυμίζω, χρόνια που πέρασαν και που είναι ανεπανάληπτα.

Καλη χρονιά για το 2013.

27 Οκτ 2008

Κάτι απ'το χθες!

Η "Μανίνα" τελικά ήταν ένα αγαπημένο κοριτσίστικο περιοδικό στην εποχή του. Από αυτό λοιπόν είχα το πρώτο μου "ημερολόγιο". Το έδεσα έβαλα και διάφανη αυτοκόλητη ζελατίνα για να μην φθαρεί στον χρόνο και το περιποιήθηκα όπως μου έλεγε το κοριτσίστικο εφηβικό μυαλό μου. Στην 2η σελίδα του είχα κολλήσει την φωτογραφία του George Michael και σε μικρότερες ασπρόμαυες κιόλας είχα τις φωτογραφίες του τραγουδιστή των A-Ha, των U2 και του... 2.67. Του Μιχάλη Τσαουσόπουλου για να βάζουμε τα πράγματα στην θέση τους! Ναι, τότε ήταν απ'τους αγαπημένους μου παρουσιαστές στο ραδιόφωνο και μάλιστα τις Κυριακές στο 2ο πρόγραμμα! Και το μέσα μέρος του πίσω εξώφυλλου του ημερολογίου είχα κολλήσει φωτογραφίες του Boy George και του Simon LeBon των Duran Duran.
Ο τίτλος στην τρίτη σελίδα του ημερολογίου έγραφε: "Το μυστικό μου Ημερολόγιο ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 1985-'86.
Η Θεματολογία των πρώτων σελίδων είχε τα εξής: Προσωπικά Στοιχεία, Υπομνήσεις, Ημερολόγιο, Σχολικό Πρόγραμμα, Εξωσχολικό Πρόγραμμα, Οι δάσκαλοι μου, Τα βιβλία μου, Οι δίσκοι-οι κασέττες μου, Οι Φίλοι μου και ξεκινούσε το ημερολόγιο χωρίζοντας τις δραστηριότητες μου (τρόπος του λέγειν) χωρισμένο σε ενότητες: Σχολικά, Οικογενειακά,Προσωπικά, Διάφορα.
Όλα τα είχα συμπληρώσει, μόνο που το ημερολόγιο αυτό ποτέ δεν τελείωσε. Είχα αρχίσει απ'τον Σεπτέμβρη και έφθασα μέχρι και τον Απρίλη' μάλλον κατά τις διακοπές του Πάσχα ήταν η τελευταία καταγραφή. Τότε τα πράγματα ήταν λίγο ζόρικα και μετά τις διακοπές είχαμε την προετοιμασία για τις προαγωγικές εξετάσεις και στο καπάκι τις πανέλληνιες. Έπρεπε να συμπληρώσουμε και τα μηχανογραφικά και γενικά τα πράγματα ήταν κάπως πιεσμένα και έτσι δεν υπήρχε χρόνος για να κάτσω να συμπληρώσω όλα όσα μου συνέβαιναν. Τελείωνα το Λύκειο και ίσως να είχα σκεφθεί πως θα έπρεπε να βάλω ένα τέλος σε τέτοια παιδιάστικα πράγματα.
Μάλιστα έχω σημειώσει στην τελευταία σελίδα τα εξής:

"Ωραία ήταν τα όνειρα!!! Καιρός όμως να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα, δηλαδή εγώ!!! Καιρός τώρα για μια ΑΛΗΘΙΝΗ κατάκτηση. Σκοπός: ο ΓΙΩΡΓΟΣ! Η μονοτονία από την Γ' Λυκείου ήταν μονότονη! Σ'ευχαριστώ καλό μου ημερολόγιο, που προσφέρθηκες να σημειώσω μέσα σου, την κάθε μου σκέψη, το κάθε μου όνειρο, την κάθε μου επιθυμία. Όνειρα της Γ' Λυκείου, γεια σας για πάντα".

Ναι! Το κόλλημα παρέμενε κόλλημα... Η σοβαρότητα μιας 18χρονης δεν πήγαινε παραπέρα! 

Παρόλα αυτά θα ήθελα να ήμουν 18 και πάλι!

25 Οκτ 2008

Ανέμελα χρόνια


Βρισκόμουν στο υπόγειο κι εκεί που έψαχνα κάποια παλιά μου βιβλία έπεσε στα χέρια μου ένα μικρό ημερολόγιο. Δεν θυμάμαι πως το είχα αποκτήσει: ή ήταν ένθετο με την "Μανίνα" ή της "Super Κατερίνας". Θυμάμαι μόνο ότι κάθε φορά που κυκλοφορούσε το περιοδικό φρόντιζα να έχω τις έξτρα σελίδες.
Με κάποιο τρόπο το έδεσα, το έντυσα με διάφανη αυτοκόλητη ζελατίνα για να μην χαλάσει το εξώφυλλο του -καθ'ότι δεν ήταν όπως εκείνο το σκληρό που έχουν τα κανονικά ημερολόγια- κι άρχισα να γράφω τις πρώτες μου σκέψεις και το πως περνούσε η κάθε μέρα με την σκέψη στον πρώτο "μεγάλο" ερωτά μου...
Τις σελίδες αυτού του ημερολογίου θα φιλοξενήσω εδώ... Τα έργα και τις ημέρες μιας 17χρονης που σκιρτούσε για πρώτη φορά απ'τα βέλη του έρωτα (έτσι νόμιζε)!