Επιστροφή στο παρελθόν

Στο σπίτι μου επικρατεί και πάλι ένα χάος. Κάποιες οικοδομικές εκκρεμότητες δρομολογήθηκαν απ'το καλοκαίρι που πέρασε κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ...μετακομίσουν κάποια πράγματα. Μια σιδερένια ντουλάπα χρειάστηκε να την μεταφέρουμε στο πλατύσκαλο που οδηγεί στην ταράτσα. Σε αυτή την ντουλάπα είναι κλειδωμένες οι αναμνήσεις μου! Σκόρπιες όμως! Και μετά από τόσα χρόνια αποφάσισα να τις οργανώσω και να τις τακτοποιήσω γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος και φθείρει οτιδήποτε δεν του δίνεις την πρέπουσα φροντίδα!

Συνδετικός κρίκος στις αναμνήσεις μου είναι η αλληλογραφία μου. Η αλληλογραφία που είχα μικρή με συνομήλικα αγόρια και κορίτσια, που ανταλλάξαμε τα μυστικά μας, την καθημερινότητά μας. Την εποχή που οι υπολογιστές ήταν όνειρο πολύ μακρινό και η λέξη "διαδίκτυο" ήταν άγνωστη.

Έχω τώρα δύο μέρες που ανοίγω φακέλους στον υπολογιστή ανά χρονιά και περνάω πληκτρολογώντας τα γράμματα αυτά που ήταν η παρέα μου τις στιγμές που ένιωθα μόνη μου. Θα τα αναρτήσω όλα εδώ κάποια στιγμή και ίσως να πάρει καιρό. Για την ώρα θα σταθώ σε ένα μόνο γράμμα.

Ήταν η εποχή που ο αδερφός μου έφυγε στην Ρόδο για σπουδές στο παιδαγωγικό τμήμα του πανεπιστημίου. Ήταν η εποχή που ο αδερφός μου άρχιζε να προσαρμόζετε, να κάνει νέους φίλους, να κάνει έναν νέο τρόπο ζωής μακριά απ' το σπίτι μας και τους γονείς μας. Ήταν η εποχή που δοκιμαζόταν ο ίδιος. Παρόλα αυτά είχε πρόγραμμα και έτσι όταν η εποχή για κραιπάλες και διασκεδάσεις, το 'ριχνε στην κραιπάλη και στην διασκέδαση κι όταν ήταν εποχή για διάβασμα και εξεταστική, έβαζε το κεφάλι κάτω και το σήκωνε μόνο όταν ερχόταν Κυριακή για να μας κάνει το καθιερωμένο τηλεφώνημα να μας πει εν συντομία τα νέα του. Ναι! Δεν ήταν ακόμη η εποχή του κινητού. Τα μόνα "κινητά" τηλέφωνα που γνωρίζαμε, ήταν τα... ασύρματα!

Προσπαθούσα που και που να του στέλνω κάνα γράμμα. Για να πω την αλήθεια μου ήταν η αφορμή για να μαθαίνω νέα για τον μεγάλο μου έρωτα, τον Στράτο που ήταν φαντάρος στην Ρόδο την ίδια εποχή που ο αδερφός μου ήταν φοιτητής.

19 Μαίου 1993. Ήταν η ημερομηνία της απάντησης του αδερφού μου. Και το γράμμα του ήταν αυτό:

Dear sister-ούλα (για σπάσιμο, άκου  brotherούλη!) hello (άκου hullo!!).

Όχι η mammy δεν μου είπε για το … γυαλί (E... TV). Κονγκρατσουλατσιόνες!

Λοιπόν, τα νέα από Τσαμπικία μεριά: Είμαστε παρέα 10 ατόμων (κρίμα, για 11άδα) (3 αγόρια – 7 κορίτσια) + έχουμε αρκετά καλό χαβαλέ. Α! Ο γκόμενος της μιας κοπέλας (μόλις τώρα τελείωσε από φαντάρος, εδώ, στη Ρόδο) είναι απ’ το Β... + ήταν κολλητός με το Γιάννη μας της Κούλας.

Από κέφια ξεκίνησα πάααααααρα πολύ ωραία (Μπονάτσος) μετά το Πάσχα, αλλά αυτόν τον καιρό έχουν αρχίσει τα σκαμπανεβάσματα. Είμαι πότε του ύψους, πότε του βάθους.

(Α! να χαιρόμαστε την Κίτσα μας για τη γιορτή της – και τον βλάκα σου από Αθήνα, μουάχαχαχα- και το Τζηκόφσκι με την αδερφή του – και τον uncle Κώστα – τον Μακρή κτλ. γιατί θέλω ολόκληρο κατάλογο).

Από σχολή: έχουν πέσει τώρα όλες οι εργασίες (μάλιστα πήγα 2 φορές σε Δημοτικό για κάτι «συνεντεύξεις» από 3 πιτσιρίκια. Καλή φάση). Μόλις έρθει + ο Ζάχος, ξεκινάει το reading.

Εντελώς πληροφοριακά…:

ΑΟΧ – Διαγόρας Ρόδου 3-0 (στην Ε...)

ΑΕΚ 1^η 2 αγώνες πριν το τέλος, αλλά με παλούκι πρόγραμμα σε σχέση με τους βάζελους που… νιώθουμε την ανάσα τους (1 βαθμό πίσω) και περίμεναν στραβοπάτημά μας. Δεν επιτρέπεται ΟΥΤΕ ισοπαλία, μόνο 2 νίκες. Αν γίνουν αυτές … «we are the champion» - Queen

Θα είναι η ΑΕΚ και champion και queen.

Για τον… Παναυπλιακό – που μ’ έπριξες. Γουί τοκντ one τάιμ (αγγλικά σε … ελληνικά). Εντάξει, ησύχασες; Και ήταν και τη μέρα που ‘ρθε το γράμμα σου.

Ο ευρωγκόμενος: έπρεπε να τον δω 2 Σαββατοκύριακα + δεν ήρθε. Το 1^ο μάλλον επειδή είχε άδεια (από πριν για Χ... ) δεν βγήκε. Το 2^ο, γιατί, δεν ξέρω.

Δεν χρειάζεται να στείλεις γράμμα, γιατί θ’ αρχίσει διάβασμα. Thanks γι’ αυτό που ‘στειλες.

Πάντως σε τετ – α – τετ (πρετ – α – πορτέ, καμιά σχέση) φάση, θα ρίξει το γέλιο ή το κλάμα.

1.       Μόνο ένα θα πω: Beverly Hills (και σκατότερα) 90102 (δεν θυμάμαι ακριβώς τον αριθμό).

2.      Και κάτι ακόμα: Scorpion

Μην ψάχνεις. Δεν θα βρεις τίποτα. Ίσως κάτι να «πιάσεις» στο 2^ο. ΘΑ ΚΟΥΦΑΘΕΙΣ.

Αυτάαα…  Hide the letter from Zaheus.

Φιλάκια στα ροδαλά τα μαγουλάκια

Τζόνυ

SCORPION θα καταφέρουμε στο τέλος… Λέκτερ!!!

Υ.Γ: Ξέχασα να γράψω για τραγούδια:

Αυτό του Αλκαίου που σου’ λεγα ότι μου άρεσε και δεν το θυμόμουνα είναι το «Φόβος και τρόμος».

Σε περίπτωση που δεν έχεις πάρει χαμπάρι: Η νέα επιτυχία των 2 Unlimited: «Tribal dance» (φυλετικός χορός).

Άλλα τραγούδια που μ’ αρέσουν very much:

«Sweet Harmony» των Be Loved (που λέει στο ρεφραίν «Let’s get together») και το «Informer» (δεν θυμάμαι ποιος Ζάhos το λέει). Να το θυμάσαι. Θα σε πω στο Ch... city.

Τη ροκιά του Lennh Kravitz: «Are you gonna go my way?» (νομίζω έτσι είναι ο τίτλος) την έχεις ακούσει;

Βασίλης Καρράς (μόνο ο Καρράς τραγουδάει) – Πυξ Λαξ: «Άστην να λέει» (χωρίς μπουζούκι). Ωραίο. Πρώτο.

Αυτά. Ματς μουτς.

Και πάμε στις εξηγήσεις για να βάλω και μια τάξη.

*  Όπου τελίτσες είναι περιοχές (χωριό ή πόλη) και δεν τις αναφέρω για ευνόητους λόγους.
*  "Κίτσα" εννοεί την μαμά μας.
*  "Ζάχους" εννοεί τους γονείς μας.
*  Εκτός από έναν ονόματι Ζάχο συμφοιτητή του, όλοι οι υπόλοιποι "Ζάχοι" είναι οι κοινοί no-name που δεν γνωρίζουμε ή δεν θυμόμαστε ονόματα. Είναι ένα παρατσούκλι που χρησιμοποιούσαμε για όσους δεν ξέραμε!
*  Το ενδιαφέρον μου για τον παναυπλιακό, δεν θυμάμαι γιατί το είχα δείξει!
*  Τρελός ΑΕΚτζής με όρια βεβαίως βεβαίως. Αλλά θα μπορούσε να είναι ένας νέος "Σωτηρακόπουλος" που κάποτε του είχε γίνει πρόταση να ακολουθήσει αθλητική δημοσιογραφία, προτίμησε όμως την σιγουριά ενός επαγγέλματος που θα του δίνει τα προς το ζην.
*  Κι όταν θυμάται την τηλεοπτική σειρά "Beverly Hills 90210" θέλει να πει ότι αυτός και η παρέα του ζουν παρόμοιες καταστάσεις με τους ήρωες της σειράς!
*  Για το "Informer" που ο Ζάχος που το ερμηνεύει λέγεται Snow, δεν θυμάμαι για ποιό λόγο τελικά μου ζήτησε να το θυμάμαι.

Του το αφιερώνω και τον ευχαριστώ που είναι πάντα δίπλα μου και με βοηθάει στα εύκολα και στα δυσάρεστα. Του το αφιερώνω μόνο και μόνο επειδή σαν ήχος έχει να μας φέρνει αναμνήσεις απ' τα νιάτα μας κι όχι για τους στίχους που δεν έχουν σχέση με μας, βεβαίως βεβαίως!

Εβδομάδα από 13-10 μέχρι 19-10

Σχολικά

Την Τρίτη είχαμε μαθητικές εκλογές, ήμουν στην εφορευτική επιτροπή. Την Τετάρτη η Καρ.. μας έβαλε διαγώνισμα Ιστορία. Κανένα παιδί δεν έγραψε καλά. Την Πέμπτη γράψαμε διαγώνισμα Πολιτικές Επιστήμες. Τελικά σ’αυτό το διαγώνισμα πήρα 9. Βέβαια! Μα ποια είμαι επιτέλους; Και βέβαια αυτός ο βαθμός για μένα είναι ικανοποιητικός γιατί για να λέω και την αλήθεια δεν είχα ανοίξει βιβλίο, ότι ήξερα απ’ τα προηγούμενα. Τις ερωτήσεις τις πήρα σαν κρίσεως κι απάντησα όπως ήθελα. Έτσι είναι! Δεν ξέρεις μια ερώτηση, πάρτην σαν κρίσεως και θα πάρεις έστω και μια μονάδα. Απ’ το τίποτα κάτι είναι κι αυτό!!!

Οικογενειακά

Πήρε τηλέφωνο την Τρίτη η θεία μου η Αθανασία απ’ τ.. (όνομα του χωριού), για να φέρει τον παππού μου, στο νοσοκομείο. Την ίδια μέρα κατά τις 6 το απόγευμα πήρε τηλέφωνο ο πατέρας μου λέγοντας πως θά’ ρθει την επόμενη μέρα. Κι αυτό έγινε, ήρθε την Τετάρτη. Την Πέμπτη το πρωί έφυγε ο πατέρας μου. Έρχεται-φεύγει, αφήνει μερικά λεφτά, χωρίς να υπολογίζει αν μας φτάνουν και Άγιος ο Θεός. Γυρίστρας ο daddy τελικά!

Προσωπικά

Ο Σπύρος θέλει να με γνωρίσει. Την Δευτέρα πήρα τηλέφωνο τον Κώστα, για κουβέντα, όμως είχε δουλειά. Συγχρόνως τηλεφώνησα στον Πάρη, που έκανε πρόγραμμα σε συνεργασία με τον 22.19. Την Παρασκευή πήρα τηλέφωνο τον Σπύρο του ζήτησα συγγνώμη για το ότι του παράστησα την Γιώτα απ’ το τηλέφωνο, την δέχτηκε. Την ίδια μέρα πήρα τηλέφωνο τον Κώστα ζητώντας τον σωστό τίτλο ενός τραγουδιού (DRESS YOU UP – Madonna) και του ζήτησα να γράψει στο λεύκωμα Νο 2 δεν δέχθηκε «για πολλούς και διάφορους λόγους» όπως είπε. Τρομάρα να σου’ρθει!!! Αφού βρε άνθρωπε στο λέω να γράψεις τελευταίος. Όχι! Όχι! Το όχι το αθάνατο που είπες το ’40!!! Άμα πια…!

Διάφορα

Η Γιώτα μου είπε την Δευτέρα πως έγινε «μαλλιά-κουβάρια» με τον Σπύρο. Η Γιώτα μου είπε πως η γειτόνισσά της η Σοφία, έδωσε λόγο μ’ έναν νεαρό που της αρέσει ονόματι Κώστας. Το Σάββατο ήρθε η Μαρία πέρα, το πρωί για να μου προτείνει να βγούμε μια βόλτα στα BOWLING. Δεν δέχθηκα. Φυσικά περίμενα να με πάρει τηλέφωνο το απόγευμα. Ήμουν αποφασισμένη να πάω. Αλλά δυστυχώς το UFO η Μαρία δεν με πήρε, γιατί φαίνεται πως θα της έτρωγα την παρέα. Δεν ήμαστε καλά μου φαίνεται!

Σχολικά

Για μία και μοναδική φορά στην εφηβική ζωή μου βρέθηκα μέλος εφορευτικής επιτροπής κι ας ήταν σε σχολικές εκλογές. Μερικά χρόνια αργότερα στην ενήλικη ζωή μου, σε εθνικές εκλογές υπήρξα κομματική εκπρόσωπος σε εκλογικό τμήμα! Το θυμάμαι και γελάω, γιατί είχα φάει όλη μου την μέρα για το τίποτε! Τέλος πάντων, επιστρέφω στα χρόνια της εφηβίας μου... Σαν μαθήτρια δεν υπήρξα καλή. Κάτω του μετρίου. Τόσο που το 9 σαν βαθμολογία (όταν το άριστα είναι το 20) με ικανοποιούσε! Βιβλίο μπορεί να άνοιγα, ίσως και να αποστήθιζα τα μαθήματα, τελικά ποτέ μα ποτέ δεν έγραφα καλά, γιατί ξεχνούσα ότι είχα αποστηθίσει!

Οικογενειακά

Χμ... Το δύσκολο του θέματος. Έφερνε η θεία μου τον πατέρα της (και παππού μου)στο νοσοκομείο και έφευγε για το χωριό την ίδια μέρα. Ούτε να μείνει σπίτι μας να την φιλοξενήσουμε 1-2 μέρες ήθελε. Επί της ουσίας, ήταν σαν να ξεφορτωνόταν κανά βαρύ σακί σε μας και η υποχρέωσή της τελείωνε εκεί! Η μάνα μου φορτωνόταν όλο το τρέξιμο όποτε αρρώσταινε ο παππούς. 

Ο πατέρας μου όποτε ερχόταν απ'την Άμφισσα, σπίτι μας, μας έφερνε και χρήματα όταν πληρωνόταν. Εκείνη την εποχή οι ταχυδρομικές επιταγές ή τα τραπεζικά εμβάσματα είχαν μια χρονοβόρα διαδικασία. Δεν υπήρχαν και τα ΑΤΜ όπως υπάρχουν σήμερα και διευκολύνουν καταστάσεις και καταστάσεις. Οπότε ο πατέρας μου αναγκαζόταν να κάνει πολύωρο ταξίδι μιας μέρας μόνο και μόνο για να έχουμε χρήματα στο σπίτι, όσα κι αν ήταν αυτά. Τόσα ήξερα κι εγώ τόσα έπιανε το εφηβικό μυαλό μου, για να κρίνω!

Προσωπικά

Ο Σπύρος! Συνεχίζαμε να τον ταλαιπωρούμε τον άνθρωπο, εγώ κι η Γιώτα. Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε πως ήταν σπουδαστής κι έπρεπε να διαβάσει ή εργαζόταν για να βγάλει τα προς το ζειν κι εμείς τον παιδεύαμε. Βέβαια το σήκωνε ο οργανισμός του το παίδεμα, όσο δεν μας έκανε παρατήρηση, μόνο και μόνο γιατί είχε στο "μάτι" την Γιώτα!

Εγώ δε, δεν ξεχνούσα έστω μια μέρα τον Κώστα. Πάντα θα έβρισκα έναν λόγο να του τηλεφωνήσω ακόμη κι αν ήταν κι ο τίτλος από ένα τραγούδι! Κι η εμμονή μου αυτή να γράψει ντε και καλά στο δεύτερο συμπληρωματικό λεύκωμα που είχα φτιάξει, καταντούσε ενοχλητική. Και με ενόχλησε απίστευτα ότι κι εκείνος αρνιόταν να συμμετάσχει στην ...παιδική χαρά μου!

Διάφορα

Σπύρος από δω, Σπύρος από κει... Πότε έσταζε μέλι το στόμα της φίλης μου για τον Σπύρο και πότε κακία, όταν εκείνος είχε τις δικές του σκοτούρες να σκέφτεται λόγω της σχολής του, που η Γιώτα δεν μπορούσε να καταλάβει!

Η δε ξαδέρφη μου.. κι εκείνη τον χαβά της. Όταν ήθελε να πάει να συναντήσει κανά νέο φλερτ της με θυμόταν. Ήμουν το κατάλληλο προπέτασμα για να μην καταλάβει τίποτε ο θείος μου για τις ...τσαχπινοκωλιές της κόρης του! Βέβαια αν και το γνώριζα τι ήμουν για την ξαδέρφη μου, ήταν όμως και για μένα μια ευκαιρία να βγαίνω λίγο απ'το σπίτι, χωρίς να κοιτάζω συνεχώς πίσω μου αν τυχόν κάποιος με παρακολουθεί. Κι αυτό γιατί καμιά φορά είχα την εντύπωση πως ο πατέρας μου είχε βάλει γνωστό του να με παρακολουθεί, μη τυχόν και κάνα καμιά στραβή. Ειδικά τ'απογεύματα που έφευγα απ'το σπίτι για το φροντιστήριο. Για τις κοπάνες απ'το σχολείο ούτε που με ένοιαζε!

12-7-1987

ALLO Μαίρη μου, τι χαμπάρια (άδεια τα αμπάρια!)
Δεν απογοητεύομαι τόσο για το ζωδιό μου όσο σου δίνω την εντύποση άλλα σίγουρα θα προτημούσα να είχα άλλο οροσκόπο. Όχι πάλι καρκίνο!
Όσο για μπάνιο... δεν έχω κάνει κανένα κι ούτε πρόκητε να κάνω. Το γιατί μη με ρωτάς.
Πάντος η μπανιέρα, έχει αγανακτήσει με την περιπτωσή μου! Όλο μέσα βρίσκομαι. Εκτός την μπανιέρα έχουν αγανακτήσει και οι φίλοι μου και οι γονείς μου με την αδελφή μου. Κάθε φορά που έρχονται να με πάρουν για βόλτα (οι φίλοι μου), εγώ βρίσκομαι μέσα στο μπάνιο και κάνω ντουζ.
Αφού το έχουν μάθει πια και με πέρνουν τηλέφωνο πριν έρθουν (σχεδόν μισή ώρα πριν) για να μπω στο μπάνιο και να είμαι έτημη όταν έρθουν να με πάρουν.
Κι αυτή την στιγμή που σου γράφω πίνω χυμό που έφτιαξα στο μπλέντερ με τα φρουτάκια που αγόρασε η μάμη μου, στον οποίο έχω βάλει... κάτσε να τα μετρήσω.... 16 παγάκια!
Τι έγινε έπεσες;
Έτσι είμαι εγώ! Πολύ παγάκι βρε παιδί μου θα μου πεις. Τι να γίνει κόλησα από το νονό μου!
Περιτό να σου πω οτι τρελένομαι για τους χυμούς και τα παγάκια. Το κατάλαβες!
Εκτός απο τους χυμούς και τα παγάκια όμως τρελένομαι να ακούω και ερασητεχνηκούς σταθούς. Εγώ κοπελα μου κημάμε και ξυπνάω με μουσική. Είναι κι αυτή μία από τις ζούρλες μου!
Οι σταθμοί που ακούω είναι 800 και 802 (είναι δύο παιδιά) Α-65, 5000, Α-24, σκέτο 24, τις νυχτερινές εκπομπές από τους κρατηκούς, όταν είναι της προκοπής.
Οσο για τα τραγούδια που μου συνιστάς να ακούσω, τα έχω φάει στη μάπα που λένε. Το μόνο που δεν μου αρέσει είναι της Whitney Houston (I want dance with somebody). Καλό τραγουδάκι, ωραίο, αλλά... όχι για Νο 1 βρε παιδί μου.

Αλήθεια ποιος είναι ο νονός σου! Που ξέρεις μπορεί να τυχαίνει να τον γνωρίζω. Ξέρω άτομα που μένουν εκεί κοντά στις φυλακές. Δεν είναι και πολύ μακριά από την περιοχή μου.
Για την γνώμη σου σχετικά με την περιοχή μας, τι να σου πω Είναι όπου συνιθήσει ο καθένας.
Τώρα για το λεύκωμα που ζητάς, είχα κάνει παλιά ένα αλλά δεν ξέρω που το έχω τώρα.
Κάπου μέσα στη βιβλιοθήκη μου σίγουρα αλλά θα είναι παλιό. Δεν ξέρω αλλά μάλλον θα δοκιμάσω να κάνω κανένα καινούριο.
Υπάρχει μεγάλη περίπτωση.
Πάντος θα περιμένω το δικό σου. Πάντος μην διανοηθείς να το στήλεις στο ταχυδρομίο και να τρέχω να το παίρνω γιατί είναι πολύ σπαστικό. Βάλε όσα γραμματοσημα και να χρειάζονται και στήλτο μου. Όπως το ίδιο θα κάνω κι εγώ όταν στο επιστρέψω!
Λοιπόν! Τι άλλο!... α! ναι για την φωτογραφία. Θα σου στήλω μία στο επόμενο γράμμα μου. Κράτησέ τη άμα θέλεις. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Αν κάποια φορά με ξεχάσεις λίγο να κοιτάζεις τη φωτογραφία και να με θυμηθείς.
Στείλε μου κι εσύ καμία αν θέλεις.

Αυτά
Πολλά φιλιά

Τέρρυ


Υ.Γ. Sorry για τις καλικατζούρες μου αλλά δεν καθόμουνα και τόσο ευνοικό μέρος για να κάνω καλήτερα γράμματα!


Το γράμμα πρέπει να γράφτηκε το καλοκαίρι του 1986 ή 1987 και μέσα περιείχε και αφίσσες από την Κατερίνα: Modern Talking & Πέγκυ Σταθακοπούλου - Σούπερ Κατερίνα: Grace Jones, Perfect (John Travolta & Jamie Lee Curtis).

Η αλληλογραφία μου

Ένα μοναδικό και ξεχωριστό κομμάτι της ανέμελης ζωής μου ήταν η αλληλογραφία. Δεν θυμάμαι πότε άρχισα αυτό το νέο "χόμπι" να κάνω νέες φίλες ή φίλους μέσω της αλληλογραφίας κι ούτε που θυμάμαι ποιό ήταν το πρώτο κορίτσι με το οποίο άρχισα να "μιλάω" μαζί του. 

Εκείνα τα χρόνια η αρχή γινόταν με κορίτσι συνομίληκο που να έχουμε τις ίδιες προτιμήσεις σε μουσική, σε ηθοποιούς και περιοδικά. Αγγελίες αλληλογραφίας υπήρχαν στα πολύ γνωστά κοριτσίστικα περιοδικά "Μανίνα", "Κατερίνα", "Σούπερ Κατερίνα". Έτσι λοιπόν κάπως έτσι άρχισα. Έβλεπα τις αγγελίες αλληλογραφίας κοριτσιών που είχαμε τα ίδια ενδιαφέροντα κι άρχισα  να στέλνω. Μετά έστειλα την δική μου αγγελία σε μουσικό περιοδικό κι άρχισα  να δέχομαι δεκάδες γράμματα. Ήταν ρε παιδί μου, κάτι σαν το facebook της εποχής. Έστελνες... αίτημα φιλίας κι άρχιζε η επικοινωνία η οποία μπορούσε να διακοπεί ανά πάσα όρα και στιγμή! 

Ειλικρινά η αλληλογραφία ήταν πολύ ξεχωριστό "χόμπι". Βέβαια υπήρχαν και οι εκ του πονηρού αλληλογραφόντες, αλλά και που δεν υπάρχουν θα μου πείτε;

Γνώρισα καλά κορίτσια κι αγόρια. Η αλληλογραφία ήταν μια διέξοδος όταν υπήρχε μια καθημερινότητα που ο κάθε νέος βαριόταν: σχολείο - φροντιστήριο - σπίτι - διάβασμα και πάλι απ'την αρχή με μοναδική διέξοδο καμιά βόλτα με φίλους αν κι εφόσον το επέτρεπαν οι γονείς. Έπρεπε να έχεις τελειώσει τα μαθήματά σου, να έχεις φροντίσει να διαβάσεις για την Δευτέρα κι από αυτό εξαρτιόταν αν θα πας επίσκεψη στην φίλη ή στο φίλο σου, ή θα έβγαινες μια βόλτα από αργά το μεσημέρι μέχρι το σούρουπο! Η παραπάνω ώρα, ήταν πάντα υπό διαπραγμάτευση και με όρους! Τότε δεν υπήρχαν κινητά, υπήρχαν οι όροι' που αν δεν τηρούσες σε περίμενε τρικούβερτος καβγάς μετά κυρήγματος του τύπου "τι θα πει ο κόσμος κοτζάμ κορίτσι;" ή "θες να λένε "κοίτα τον αλήτη τον γιο του τάδε";"! Μπορεί να έπεφταν και φάπες στην χειρότερη περίπτωση, αλλά η συνηθέστερη τιμωρία επειδή καθυστέρησες να επιστρέψεις στην ώρα σου, ήταν η στέρηση εξόδου για όσο χρειαζόταν.. Ε, κάπως έτσι ξεκινούσε το "χόμπι" της αλληλογραφίας, για να σπάει η μονοτονία και να έχει ένα επιπλέον ενδιαφέρον η εφηβική ζωή μας...

Εγκαινιάω λοιπόν νέα κατηγορία, που όποτε ξετρυπώνω κάποιο γράμμα απ'τα παλιά τα χρόνια της ανεμελιάς θα το "ξεσηκώνω" για να μου - μας θυμίζω, χρόνια που πέρασαν και που είναι ανεπανάληπτα.

Καλη χρονιά για το 2013.

Εβδομάδα 6-10 μέχρι 12-10

Σχολικά
Την Δευτέρα πήρα 10 προσκλήσεις για να πουλήσω για το πάρτυ του Λυκείου μας που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή στην Black Out. Την Τρίτη πούλησα τις 6 από τις δέκα προσκλήσεις. Την Τετάρτη την τελευταία ώρα που είχαμε ιστορία, δεν κάναμε. Την Πέμπτη η Γιώτα μου έφερε την κασσέττα μου με τον Μάικλ Νάϊτ και το Λεύκωμα Νο2 που το έδωσα αμέσως στην Μαρία την ξαδέρφη μου. Την Παρασκευή το λεύκωμα το έδωσα στην Βενέτα ενώ μου έφεραν πίσω και τις προσκλήσεις απ'το πάρτυ γιατί λένε είναι ακριβή η τιμή (400 δρχ.). Τι να κάνουμε παιδιά, μην τα θέλουμε και όλα δικά μας, πως θα πάμε κι εμείς πενταήμερη που περιμένουμε, χωρίς να μαζέψουμε λεφτά ε;


Οικογενειακά
Την Κυριακή ήρθε ο πατέρας μου από την Άμφισσα και την Δευτέρα έφυγε. Την Πέμπτη η μάνα μου βρήκε τα περιοδικά (ΠΟΠ Rock, ΠΟΠ ΚΟΡΝ, Σούπερ, Εικόνες) και τα έκρυψε λέγοντας πως θα τα δείξει στον μπαμπά. Αν και βέβαια έχει την ιδέα πως εγώ δεν θα τα βρω. Καθ'ότι εγώ πολυ ψαχουλεύτρα, τα βρήκα. Τα είχε βάλει πίσω απ'την πολυθρόνα του σαλονιού δίπλα στο σερβάν... Μα ποιά είμαι επιτέλους; Τελικά δεν τα έδειξε!


Προσωπικά
Την Τρίτη πήρα τηλέφωνο τον Γιώργο, τον Πάρη και τον Τόλη για να τους πουλήσω προσκλήσεις και οι τρεις δεν δέχτηκαν. Ο πρώτος είπε ότι θα πάει (την Παρασκευή) στην Αθήνα, ο δεύτερος είναι άρρωστος, ενώ ο τρίτος θα πάει στην Βέροια να γίνει νονός! Την Παρασκευή πήρα τηλέφωνο τον Σπύρο (περίπου γνωστό της Γιώτας) μαθαίνοντας πολλά πράγματα για τα γούστα του και επίσης τον κάλεσα στο πάρτυ μας. Του παρουσιάστηκα σαν την Γιώτα, φυσικά με τ'όνομά μου αφού αυτό είχε χρησιμοποιήσει η Γιώτα για να μην αποκαλυφθεί την πρώτη μέρα της γνωριμίας του. Την ίδια μέρα τηλεφώνησα και στην Γιώτα για να την ενημερώσω.

Διάφορα
Την Δευτέρα έδωσα στην Γιώτα την κασσέττα της Super Stars-Super Hits. Γρήγορο πιστόλι η δικιά σου! Όχι παίζουμε. Μου δίνεις κασσέττα σου; Θα την ακούσω αμέσως θα κάνω μια κρίσω στις επιλογές σου και θα την πάρεις στο τσάκα-τσάκα!!! Όχι δηλαδή σου δίνουνε κασσέττα, όπως στην Γιώτα και την φέρνεις μετά από μια εβδομάδα. Πες πως την θέλεις για ένα πάρτυ πως θες να μαγνητοφωνήσεις ένα τραγούδι, αλλά όχι να λες θα την μαγνητοφωνίσω θα στη φέρω τότε και τότε δεν έχει.

Επεξηγήσεις
*Σχολικά
Να και το πρώτο πάρτυ της σχολικής περιόδου. Ακόμη δεν πρόλαβαν οι καθηγητές μας τότε να μπουν στις αίθουσες να μας γνωρίσουν -αν ήταν νέοι- και να μας παραδώσουν τα πρώτα μαθήματα, εμείς διοργανώναμε ήδη το πρώτο πάρτυ για την πολυπόθητη πενταήμερη. Κι αμέσως ξεκινούσε μια μικρή περιοδεία για να πουλήσουμε τις προσκλήσεις. Άλλοι ήθελαν, άλλοι δεν ήθελαν. Παρασκευή κιόλας και η άλλη μέρα ήταν εργάσιμη! Εμείς αυτό δεν το καταλαβαίναμε τότε.
Το όνομα David Hasselhoff μας ήταν λίγο ακατανόητο κι έτσι μας βόλευε πολύ να αποκαλούμε τον ηθοποιό με το όνομα του ρόλου του "Michael Knight" που τότε μάλιστα ήταν η αρχή που εκτός από ηθόποιο τον μαθαίναμε κι ως τραγουδιστή! Με το "Do You Love Me" στην κασσέττα που είχα δανείσει στην Γιώτα! Λεύκωμα! Πόσες και πόσες εκείνα τα χρόνια δεν φτιάχναμε λευκώματα αναμνήσεων με ερωτήσεις κι απαντήσεις από φίλους και γνωστούς που συμμετείχαν. Το πρώτο μου λεύκωμε είχε γίνει πατσαβούρα το οποίο όταν το κοιτάζω σήμερα διαπιστώνω ότι είχα ξοδέψει αρκετό ζελοτέϊπ για να κρατάω τις σκισμένες σελίδες του στην θέση τους. Τότε μάλιστα αναγκάστηκα να δημιουργήσω το "Λεύκωμα Νο2". Κι αυτό ταξίδευε από χέρι σε χέρι και μάλιστα ήταν αρκετοί αυτοί που σημείωναν και που δεν ποτέ δεν γνώρισα!


*Οικογενειακά
Ο πατέρας μου συνέχιζε να πηγαινοέρχεται! Ερχόταν κυρίως για να προμηθευτεί φαγητά μιας και δεν ήταν φίλος της μαγειρικής. Θυμάμαι την μάνα μου μόνιμως στην κουζίνα κάθε Σαββάτο και να μαγειρεύει τα φαγητά μιας βδομάδας ολόκληρης για τον πατέρα μου.
Περιοδικά! Αγόραζα συνήθως μουσικά περιοδικά κι όσα ήταν τύπου life style τα αγόραζα κυρίως για κάποιο δώρο. Η βιβλιοθήκη μου δεν χωρούσε από αυτά. Η μάνα μου γενικώς δεν άφηνε να περάσει τίποτε απαρατήρητο. Όσο κι αν προσπαθούσα να κρύψω ότι μπορούσα, δεν υπήρχε περίπτωση να μην τα βρει. Επιπλέον είχα και τον φόβο της. Ή θα έπεφτε το ξύλο της αρκουδας για τιμωρία με απειλή να τα πει στον μπαμπά οπότε έπεφτε και το ξύλο της αγέλης από αρκούδες ή θα ξεχνούσα το χαρτζιλίκι για το σχολείο κι εγώ δεν ξέρω μέχρι πότε! Για κάνα 2μηνο συμμορφωνόμουν μέχρι να μου "γυαλίσει" το επόμενο δώρο σε περιοδικό!


*Προσωπικά
Ο Σπύρος ήταν μια γνωριμία της Γιώτας. Αφού με τον Δημοσθένη δεν βάδιζε το πράγμα όπως ήθελε εκείνη ενθουσιάστηκε με τον Σπύρο που εργαζόταν σερβιτόρος σε ένα καφέ λίγο πιο κάτω απ'το σχολείο μας και ήταν και σπουδαστής του ΤΕΙ που βρισκόταν 2 τετράγωνα παρακάτω απ'το σχολείο μας. Αν θυμάμαι καλά στο τμήμα ηλεκτρολογίας πρέπει να σπούδαζε ο Σπύρος. Από την Καρδίτσα καταγόταν. Ήταν ψηλός, ξανθός και είχε μια περίεργη ομορφιά. Δεν μπορούσες να την εντοπίσεις. Ίσως να ήταν ο τύπος του τέτοιος που εξωτερίκευε αυτό το μυστήριο του παρουσιαστικού του. Μου είχε πάρει τ'αυτιά η Γιώτα για τον Σπύρο και είπα να την βοηθήσω να μάθω γι'αυτόν κάνοντας του ένα τηλεφώνημα. Τα αποτελέσματα το οποίου τα ανακοίνωσα στην Γιώτα η οποία όλο χαρά αποφάσισε πια να τον βάλει στόχο! Τι έμαθα απ'τον Σπύρο που χαροποίησε την Γιώτα; Μεταξύ άλλων και το κυριότερο βεβαίως, ότι δεν είχε κάποια σχέση και ήταν μόνος!


*Διάφορα
Αυτό που με διέκρινε και με διακρίνει μέχρι τώρα είναι η συνέπεια. Δεν μου αρέσει να δανείζομαι πράγματα και να μην τα επιστρέφω στην ώρα τους και που στην περίπτωση καθυστέρησης οφείλω να ενημερώσω εγκαίρως ώστε κι εγώ να αισθάνομαι καλά με την συνειδησή μου αλλά και να γνωρίζει ο άλλος ότι δεν είμαι επιπόλαιη και ξεχασιάρα. Η Γιώτα ήταν ότι δεν ήμουν εγώ. Ίσως αυτή η αντίθεση μεταξύ μας να έδενε και να κολλούσαμε σαν φίλες τότε.